Nadpłodnienie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Superfekundacja, nadpłodnienie (łac. superfoecundatio, od super- i fecundus 'płodny') – zjawisko zapłodnienia różnych komórek jajowych pochodzących z jednego cyklu owulacyjnego przez plemniki pochodzące z odrębnych aktów płciowych odbytych w krótkim czasie (od 3 dni do 2 tygodni)[1] . Szacuje się, że może to dotyczyć 5% bliźniąt ludzkich[1]. W wyniku superfekundacji możliwe jest urodzenie z ciąży wielopłodowej potomków posiadających różnych ojców. U ludzi opisano ponad 20 przypadków bliźniąt od ojców różnych ras[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Witold Malinowski. Czy można zajść w kolejną ciążę, będąc już w ciąży?. „Świat Nauki”. nr. 8 (240), s. 77, sierpień 2011. Prószyński Media. ISSN 0867-6380.