Nalot ciekły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nalot płynny[1], nalot ciekły – odmiana osadu atmosferycznego, nalot pojawiający się na powierzchniach pionowych w postaci łączących się i spływających kropel wody wytrąconych z atmosfery wskutek kondensacji pary wodnej[1].

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Powstaje na skutek napływu cieplejszego i wilgotnego powietrza po uprzednich chłodach[1]. Występuje na kamiennych ścianach budynków, skałach, słupach. Nalot ciekły pojawia się najczęściej od strony dowietrznej[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Zofia Kaczorowska, Pogoda i klimat, wyd. Wyd. 2 popr, Warszawa: Wydaw. Szkolne i Pedagogiczne, [cop. 1986], ISBN 83-02-02688-3, OCLC 749640666.