Nawałnik bury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nawałnik bury
Hydrobates homochroa[1]
(Coues, 1864)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina nawałniki
Rodzaj Hydrobates
Gatunek nawałnik bury
Synonimy
  • Cymochorea homochroa Coues, 1864[2]
  • Oceanodroma homochroa (Coues, 1864)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Jajo

Nawałnik bury (Hydrobates homochroa) – gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rodziny nawałników (Hydrobatidae). Zasiedla wybrzeża południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych oraz północno-zachodniego Meksyku. Gatunek monotypowy[2][4], zagrożony wyginięciem.

Długość ciała 25–27 cm, masa ciała 35–40 g. Cały ciemnobrązowy, z jasnym pasem na pokrywach II-rzędowych i szarymi nogami. Wyraźnie rozwidlony ogon. Krótkie skrzydła i ich płytkie uderzenia odróżniają go od innych ciemnych nawałników.

Najprawdopodobniej przebywa w pobliżu kolonii cały rok, choć odwiedza ją tylko w nocy. Wtedy też żeruje. Wydaje chrapliwe odgłosy. Większość populacji gniazduje na wyspach wokół wybrzeży Kalifornii. Składa 1 jajo, inkubacja trwa 45 dni, młode opuszczają gniazdo po 84 dniach.

Przez IUCN klasyfikowany jest jako zagrożony (EN – Endangered). Populacja liczy około 10 000 osobników, gniazdujących w 17 koloniach. Zagrażają mu drapieżniki, np. mewy i sowy oraz wycieki ropy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Oceanodroma homochroa, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] [dostęp 2014-02-22] (ang.).
  2. a b Carboneras, C., Jutglar, F. & Kirwan, G.M.: Ashy Storm-petrel (Hydrobates homochroa). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
  3. Hydrobates homochroa, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Kagu, sunbittern, tropicbirds, loons, penguins, petrels (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 151. ISBN 978-83-01-15733-3.Sprawdź autora:1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]