Niepokój (tom poetycki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niepokój – tom poetycki Tadeusza Różewicza wydany w 1947 w Krakowie w wydawnictwie „Przełom”, skupiający niemal wszystkie cechy jego późniejszej twórczości.

Tadeusz Różewicz zwrócił od razu uwagę opinii krytyków, swoją odmiennością na tle ówczesnej poezji wyrosłej z doświadczeń wojenno-okupacyjnych[1].

W tomie pomieszczone zostały m.in. wiersze Lament, Matka powieszonych, Ocalony[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wczesne lata i debiut
  2. Tadeusz Różewicz: Niepokój. Kraków: „Przełom”, 1947, s. 7, 9, 21.