Nowy karakter polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowy karakter polski w odmianie pochyłej.

Nowy karakter polski – książka wydana przez Jana Januszowskiego1594 roku w Oficynie ŁazarzowejKrakowie. Zawierała trzy traktaty o ortografii polskiej autorstwa: Łukasza Górnickiego, Jana Kochanowskiego i samego Januszowskiego. Do złożenia tekstów wydawca użył zaprojektowane przez niego jedne z pierwszych polskich krojów pisma: „karakter prosty” i „karakter ukośny”[1].

Krój czcionki był pierwszą propozycją stworzenia pisma drukowanego specjalnie dla języka polskiego, którego pisownia w tamtych czasach przechodziła dopiero fazę ujednolicenia. Spotkał się on jednak z krytyką i nie stał się pismem narodowym[1]. Czcionka była inspirowana odręcznym pismem autora[2], posiada ligatury.

Przed Januszowskim pionierami polskiego liternictwa w druku byli Florian Ungler i Hieronim Wietor.

Krój został także zwektoryzowany do postaci fontu przez Artura Frankowskiego w 1995 roku i nosi nazwę FA Karakter[3].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]

Jan Kochanowski, Jan Januszowski, Łukasz Górnicki: Nowy karakter polski y orthographia polska. Kraków, Warszawa: 1594, 1982.