Obligacja kuponowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Obligacja kuponowa – rodzaj obligacji, która w okresie do zapadalności wypłaca obligatariuszom określoną kwotę odsetek – tzw. kupon. Wielkość kuponu zwyczajowo jest podawana w stosunku rocznym jako procent wartości nominalnej obligacji.

Podział ze względu na sposób ustalania wartości kuponu[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na wartość kuponu odsetkowego wyróżnia się następujące typy obligacji kuponowej:

  • Obligacja o stałym kuponie (fixed) – wielkość wypłacanego kuponu określona jest z góry w warunkach emisji obligacji i jest znana przez cały okres ważności danej serii emisji.
  • Obligacja o zmiennym kuponie – jest to rodzaj obligacji w której wielkość wypłaconego kuponu zależy od określonego w warunkach emisji czynnika, np. wartości rynkowych stóp procentowych w danym państwie, zmiany indeksu giełdowego, stopy inflacji itp. Dokładny sposób wyznaczania wartości kuponu określają warunki emisji obligacji.
  • Obligacja o kuponie okresowo korygowanym – jest to rodzaj obligacji, w której wielkość wypłaconego kuponu jest okresowo (np. co roku, co 5 lat) korygowana[1] o wartość określoną w warunkach emisji (np. co roku wzrasta o 1 punkt procentowy).

Podział ze względu na częstotliwość wypłat kuponu[edytuj | edytuj kod]

Częstotliwość wypłaty kuponu określona jest przez emitenta w warunkach emisji. Wśród nich wyróżnią się najczęściej wypłaty z częstotliwością:

  • roczną,
  • półroczną,
  • kwartalną,
  • miesięczną.

Gdy kupon jest wypłacany częściej niż raz do roku, wielkość każdorazowej wypłaty jest równa:


k = {K \over t} * N
, gdzie:

k – wielkość wypłaty,
K – wielkość kuponu, tj. wyrażona jako procent wartości nominalnej obligacji,
t – częstotliwość wypłat kuponu w ciągu roku kalendarzowego (t = 1 dla częstotliwości rocznej, t = 2 dla częstotliwości półrocznej, t = 12 dla częstotliwości miesięcznej),
N – wartość nominalna obligacji.

Przypisy

  1. Ewentualnie sposób wyznaczania tego wielkości został podany w warunkach emisji obligacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jajuga K., Jajuga T., Inwestycje. Instrumenty finansowe, aktywa niefinansowe, ryzyko finansowe, inżynieria finansowa. Warszawa: PWN 2006.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]