Obróbka ubytkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Obróbka ubytkowa – rodzaj obróbki materiałów metalowych i innych polegający na nadawaniu określonych cech (kształtu, wymiarów, chropowatości) poprzez usuwanie nadmiaru materiału, czyli naddatku[1].

Podział obróbki ubytkowej[edytuj | edytuj kod]

Obróbkę ubytkową możemy podzielić na[1][2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pod red. Jana Kosmola: Techniki Wytwarzania. Obróbka Wiórowa i Ścierna. Gliwice: Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 2002.
  2. Edmund Tasak: Obróbka ubytkowa i spajanie. Kraków: Akademia Górniczo-Hutnicza, 2001. ISBN 978-83-88408-96-0.