Przejdź do zawartości

Obrona Bogolubowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
abcdefgh
8
a8 – Czarna wieża
b8 – Czarny skoczek
c8 – Czarny goniec
d8 – Czarny hetman
e8 – Czarny król
h8 – Czarna wieża
a7 – Czarny pionek
b7 – Czarny pionek
c7 – Czarny pionek
d7 – Czarny pionek
f7 – Czarny pionek
g7 – Czarny pionek
h7 – Czarny pionek
e6 – Czarny pionek
f6 – Czarny skoczek
b4 – Czarny goniec
c4 – Biały pionek
d4 – Biały pionek
f3 – Biały skoczek
a2 – Biały pionek
b2 – Biały pionek
e2 – Biały pionek
f2 – Biały pionek
g2 – Biały pionek
h2 – Biały pionek
a1 – Biała wieża
b1 – Biały skoczek
c1 – Biały goniec
d1 – Biały hetman
e1 – Biały król
f1 – Biały goniec
h1 – Biała wieża
8
77
66
55
44
33
22
11
abcdefgh
Obrona Bogolubowa (E11)

Obrona Bogolubowadebiut oznaczony kodem ECO E11, którego pozycja powstaje po posunięciach:

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 Gb4+.

Ten sposób rozgrywania debiutu wprowadził Jefim Bogolubow w 1920 r. w kilku partiach, grano wówczas 4.Gd2 G:d2+ i, aczkolwiek gry te nie przyniosły czarnym sukcesu, to jednak idea wymiany czarnopolowych gońców na trwałe zagościła w praktyce turniejowej. Obrona Bogolubowa ma opinię debiutu pasywnego, ale trudnego do przełamania: najczęściej pada wynik remisowy, przy czym najmodniejszym współcześnie wariantem jest: 4.Gd2 He7 5.g3, gdzie czarne dążą do przełomu e6-e5 a białe, ze swej strony, starają się wykorzystać większą aktywność białopolowego gońca po jego fianchettowaniu.

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]