Odczynnik czysty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Odczynnik czysty (w nomenklaturze polskiej oznaczane skrótem cz, angielskiej pure, niemieckiej rein, rosyjskiej czistyj, w łacińskiej purum) są to odczynniki chemiczne stosowane w laboratoriach, o dosyć dobrym stopniu czystości (99 - 99,9%), do stosowania najczęściej w skali decygramowej

Chęć przeprowadzenia dokładniejszych analiz chemicznych (np analizy śladowej) może sprawić, że stopnień zanieczyszczenia tych odczynników (obecność w nich innych , niepożądanych substancji, które mogą komplikować reakcję) okaże się zdecydowanie za duży. W takim wypadku konieczne jest posłużenie się odczynnikami o znacznie wyższym stopniu czystości takimi jak odczynniki chemicznie czyste ( chem. cz.), odczynniki czyste do analizy (cz. d. a.), odczynniki spektralnie czyste, odczynniki do mikroanalizy lub odczynniki jądrowo czyste.

W celu ustalenia czy odczynnik czysty nadaje się do konkretnej reakcji analitycznej pomocne może okazać się przeprowadzenia ślepej próby pod kątem niepożądanego zanieczyszczenia.

Jeśli w grę nie wchodzą czułe reakcje analityczne to znacznie tańszą alternatywą są chemikalia techniczne (stopień czystości 90 - 99%)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]