Olinowanie półstałe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Olinowanie półstałe – stosowana dawniej[kiedy?] kategoria olinowania pośrednia pomiędzy olinowaniem stałym a ruchomym, obejmująca dawniej następujące liny: topenantę, dirk i baksztag. Obecnie baksztag zalicza się do olinowania stałego, zaś topenantę do ruchomego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]