Opel GT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Opel GT - sportowy samochód osobowy o nadwoziu coupé produkowany przez amerykański koncern motoryzacyjny General Motors pod niemiecką marką Opel w latach 1968 - 1973 oraz ponownie jako zupełnie nowy roadster w latach 2007 - 2009.

Opel GT (1968)[edytuj]

Opel GT
Opel GT
Producent Opel
Projektant Erhard Schnell[1]
Claire Mekichan
Zaprezentowany Frankfurt Motor Show 1968
Okres produkcji 12 sierpnia 1968[2] - sierpień 1973[3]
Miejsce produkcji Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Bochum
Następca Opel Speedster
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
Silniki Benzynowe:
R4 1.1 67 KM
R4 1.9 83/102 KM
Skrzynia biegów 3-biegowa automatyczna
4-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4113 mm
Szerokość 1580 mm
Wysokość 1225 mm
Rozstaw osi 2415 mm
Masa własna 845 - 940 kg
Poj. zbiornika paliwa 58 l[3]
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Pokrewne Opel Kadett B

Opel GT został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 1968 roku[3]. Skrót GT pochodzi od słów Gran Turismo.

Opel GT z podniesionymi reflektorami
Opel GT - tył
Opel GT - deska rozdzielcza

Historia i opis modelu[edytuj]

Geneza powstania pojazdu sięga roku 1962, kiedy to jesienią w centrum stylistycznym Opla w Rüsselsheim podjęto pierwsze kroki do stworzenia sportowego pojazdu marki Opel. Prace konstruktorskie i stylistyczne prowadzone były pod okiem Charlesa M. Jordana. W pierwszej fazie projektu opracowana została koncepcja nowego pojazdu bazującego na wygodnych i nisko umieszczonych fotelach, natomiast faza druga skupiła się na propozycji nadwozia, które opracowane zostało pod kontem aerodynamicznym[3].

Pierwszy koncept zaprezentowany został w 1965 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie pod nazwą Experimental GT, który zbudowany został na bazie płyty podłogowej modelu Kadett B. Krótko przed rozpoczęciem seryjnej produkcji pojazdu, szefowie Opla musieli znaleźć firmę, która zajęła by się produkcją karoserii. Z powodu w pełni wykorzystanych mocy przerobowych niemieckiego Karmanna, o pomoc w budowie karoserii poproszono pod paryską firmę Brissonneau & Lotz, która dawniej współpracowała z Oplem. Z uwagi na fakt, że firma ta nie był w stanie sama sprostać zadaniu, zwerbowała do współpracy francuskiego producenta nadwozi Chausson. Wytłoczone i pospawane karoserie przez Chausson przewożone były do firmy Lotz, gdzie je lakierowano i wyposażano w tapicerkę. Kompletne nadwozia transportem kolejowym przewożono do fabryki Opla w Bochum, gdzie montowano zespoły podwoziowe z napędem[3].

Premiera i produkcja[edytuj]

Światowa premiera pojazdu miała miejsce we wrześniu 1968 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie[3]. Najbardziej wyróżniającym elementem pojazdu była jego stylistyka. Przód pojazdu zdobił wąski, chromowany zderzak, pod którym umieszczono dwie halogenowe lampy świateł drogowych. Jednym z wyróżniających się elementów designu były dwie szczeliny na masce silnika, która doprowadzały powietrze do jego komory. Elegancki tył pojazdu wyposażony w pochyłą szybę, zakończony ostrą krawędzią wyposażono w centralnie umieszczony wlew paliwa[3].

Samochód wykorzystywał zespół podwoziowy modelu Kadett B. Oś przednia pojazdu była resorowana za pomocą poprzecznych resorów piórowych, a napędzana sztywna oś tylna - sprężynami skrętnymi. Od początku pojazdu oferowano z dwoma, podłużnie umieszczonymi silnikami benzynowymi. Model 1100 GT napędzał czterocylindrowy silnik OHV o pojemności 1078 cm3 i mocy 60 KM[3], a model 1900 GT o pojemności 1897 cm3 i mocy 102 KM.

We wrześniu 1969 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie zaprezentowano otwarty model Aero GT ze zdejmowanym dachem i pałąkiem bezpieczeństwa za fotelami. Karoseria typu targa zbudowana została przez włoskiego specjalistę, firmę Fissore. Z uwagi na prawdopodobnie wysokie koszty produkcji, auto nie zostało wprowadzone do produkcji. Wiosną 1970 roku zakończono budowę słabszego wariantu GT 1100, ale z uwagi na targi motoryzacyjne w Genewie w 1971 roku zastąpiono go modelem GT/J, który otrzymał silnik z modelu GT 1900, ale posiadał uboższe wyposażenie[3]. W tym samym roku z powodu zaostrzeń limitów norm spalin w USA Opel zredukował stopień kompresji w silniku 1.9 w związku z czym jego moc spadła do 83 KM.

Eksperymenty[edytuj]

Opel Diesel Rekordwagen

W 1971 roku zrealizowany został eksperyment w postaci modelu GT Elektro, wyposażonego w dwa silniki elektryczne produkcji Boscha, które razem dostarczały moc około 120 KM. Firma Varta dostarczyła niklowo-kadmowe ogniwa, natomiast producent opon, firma Continental zadbała o ogumienie o niskim oporze toczenia. Eksperyment zakończony został niepowodzeniem z powodu zbyt szybkiego wyczerpania baterii podczas próby bicia rekordu prędkości pojazdów o napędzie elektrycznym na dystansie 100 km[3].

W czerwcu 1972 roku model GT posłużył za podstawę samochodu rekordzisty Opla Diesel Rekordwagen, który przekonać miał publiczność o doskonałych parametrach silnika wysokoprężnego, który przeznaczony był dla turystycznego modelu Rekord. Poddane znacznym modyfikacjom nadwozie, tylko z wyglądu przypominało model GT. Doładowany silnik o zapłonie samoczynnym o pojemności 2.1 l rozwinął moc 95 KM.[3]

Koniec produkcji[edytuj]

Produkcja pojazdu z drobnymi zmianami trwała do lata 1973 roku, kiedy to podjęto decyzję o jego zakończeniu z uwagi na fakt, że wytwórcę karoserii przejął francuski koncern Renault. Drugi powód zakończenia produkcji pojazdu dotarł ze Stanów Zjednoczonych, gdzie eksportowanych było 70% produkcji modelu GT. Zmienione zostały tamtejsze przepisy bezpieczeństwa tak, że wymagałyby przeniesienia zderzaków wyżej oraz przekonstruowania przodu pojazdu tak, aby podołał testom zderzeniowym. Z kolei wprowadzone nowe normy emisji spalin wymusiły zasadnicze zmiany w konstrukcji silnika. Z uwagi na wysokość związanych z tym inwestycji, zarząd Opla podjął decyzję o zakończeniu produkcji w sierpniu 1973 roku, kiedy to wyprodukowany został ostatni egzemplarz pojazdu o numerze seryjnym 103 463[3].

Opel GT (2007)[edytuj]

Opel GT
Opel GT
Inne nazwy Saturn Sky
GM Daewoo G2X
Producent Opel
Projektant Franz von Holzhausen
Zaprezentowany 2007
Okres produkcji 2007 - 2009
Miejsce produkcji Stany Zjednoczone Wilmington, Delaware[1]
Poprzednik Opel Speedster
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowy roadster
Silniki Benzynowy:
R4 2.0 Turbo Ecotec 264 KM[1]
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna[1]
Rodzaj napędu tylny[1]
Długość 4091 mm
Szerokość 1813 mm
Wysokość 1276 mm
Rozstaw osi 2415 mm
Masa własna 1325 - 1406 kg
Poj. zbiornika paliwa 52 l[4]
Liczba miejsc 2
Pojemność bagażnika 66 - 157 l
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Daewoo G2X
Saturn Sky
Pokrewne Pontiac Solstice
Konkurencja Audi TT
Honda S2000
Mazda MX-5

Opel GT został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany w 2007 roku jako następca modelu Speedster.

Opel GT - tył
Opel GT - wnętrze

Pojazd został zbudowany na bazie płyty podłogowej GM Kappa, która wykorzystana została do budowy m.in. modeli Pontiac Solstice i Saturn Sky. W przeciwieństwie do protoplasty, auto wyposażone zostało w elektrycznie składany materiałowy dach[5].

Silniki[edytuj]

Silnik Pojemność
skokowa
[cm³]
Typ silnika Moc maksymalna
[KM]([kW]) przy obr/min
Maks. moment
obrotowy [Nm]
przy obr/min
Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
Silniki benzynowe:
2.0 Turbo Ecotec 1998 R4 264 (194)/5300 353/2500-5000 5,7 230

Wyposażenie[edytuj]

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje m.in. system ABS i ESP, system kontroli trakcji, podgrzewanie i elektryczne sterowanie lusterek, elektryczne sterowanie szyb, klimatyzację manualną, elektrochromatyczne lusterko wsteczne, komputer pokładowy, światła przeciwmgłowe, 18-calowe alufelgi, immobilizer, zamek centralny sterowany pilotem oraz radio CD/MP3 z 7-głośnikami oraz wielofunkcyjną kierownicą[4].


Przypisy

  1. a b c d e Piotr R. Frankowski: Opel GT. moto.pl, 2007-02-11. [dostęp 2017-05-07].
  2. Marcin Zasada: Przyjemniejsze jest tylko latanie. autocentrum.pl, 2005. [dostęp 2017-05-19].
  3. a b c d e f g h i j k l Robert Rybicki: Opel GT – tylko latanie jest przyjemniejsze. klasyki.auto-swiat.pl, 2007-04-23. [dostęp 2017-05-07].
  4. a b Robert Rybicki: Opel GT 2.0T - niepraktyczna atrakcja. auto-swiat.pl, 2007-10-08. [dostęp 2017-05-19].
  5. Filip Otto: Perełka - Opel GT. autogaleria.pl, 2006-02-02. [dostęp 2017-05-19].