Ostra choroba retrowirusowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ostra choroba retrowirusowa (ang. acute HIV infection, primary HIV infection, acute seroconversion syndrome) – pierwsza faza zakażenia wirusem HIV, pojawiająca się przed fazą latencji (ukrycia) i pełnoobjawowego AIDS[1].

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Ostra choroba retrowirusowa rozwija się od kilku dni do kilku tygodni (zwykle 2–4 tygodnie) po zakażeniu wirusem. U większości pacjentów pojawiają się objawy podobne do grypy, gorączka, limfadenopatia (powiększone węzły chłonne), bóle mięśni, wysypka[2], bóle głowy, wymioty itd. Pacjenci mogą mieć wszystkie z powyższych objawów, część z nich lub żadne. Stan ten może trwać od kilku dni do nawet 10 tygodni, zwykle jednak mija po ok. 2 tygodniach[3].

W bardzo rzadkich przypadkach pojawia się objaw Bella[4].

Ostra choroba retrowirusowa bywa często mylnie diagnozowana np. jako grypa lub angina. Właściwe rozpoznanie ma jednak istotne znaczenie[5], m.in. ze względu na fakt, że pacjent posiada wysoki poziom zaraźliwości. Szacuje się, że nawet połowa nowych zakażeń HIV nastąpiła niedługo po zakażeniu i w trakcie trwania choroby[6].

Jak wykazują badania medyczne, im cięższe objawy i dłuższy okres trwania choroby tym szybszy jest postęp infekcji i przejście do fazy AIDS[7]. Rozpoznanie ostrej choroby retrowirusowej jest ważne, gdyż zaraźliwość jest w tym okresie zwiększona[8].

Objawy pierwotnego zakażenia HIV[8]
Objaw chorobowy Czułość
Gorączka 88%
Złe samopoczucie 73%
Bóle mięśniowe 60%
Wysypka 58%
Bóle głowy 55%
Nocne pocenie 50%
Ból gardła 43%
Limfadenopatia 38%
Bóle stawów 28%
Zatkanie nosa 18%

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Podczas choroby następuje intensywne namnażanie się wirusa. Wiremia w okresie choroby przekracza wartość 100 tys./ml i może dojść nawet do kilkunastu milionów[9]. W czasie choroby następuje produkcja przeciwciał anty-HIV, co redukuje liczbę kopii wirusa[potrzebne źródło], po czym następuje przejście do fazy bezobjawowej, trwającej od kilku do kilkunastu lat.

Przypisy

  1. Israel Davidsohn, William D. James, John Bernard Henry, Timothy G. Berger, Clinical diagnosis by laboratory methods, Dirk M. Elston, Richard B. Odom: Andrews' diseases of the skin: clinical dermatology. Philadelphia: Saunders Elsevier, 2006, s. 416. ISBN 0-7216-2921-0.
  2. wrongdiagnosis.com skin rash causes
  3. Kahn JO., Walker BD. Acute human immunodeficiency virus type 1 infection.. „The New England journal of medicine”. 1 (339), s. 33–9, lipiec 1998. PMID 9647878. 
  4. Serrano P., Hernández N., Arroyo JA., de Llobet JM., Domingo P. Bilateral Bell palsy and acute HIV type 1 infection: report of 2 cases and review.. „Clinical infectious diseases : an official publication of the Infectious Diseases Society of America”. 6 (44), s. e57–61, marzec 2007. doi:10.1086/511876. PMID 17304442. 
  5. Daar ES, Little S, Pitt J, et al., Diagnosis of primary HIV-1 infection. Los Angeles County Primary HIV Infection Recruitment Network, Ann. Intern. Med., 134, ss. 25–9, 2001
  6. Primary HIV infection responsible for half of all HIV transmission in Quebec
  7. aidsmap.com | Primary infection
  8. 8,0 8,1 Daar ES., Little S., Pitt J., Santangelo J., Ho P., Harawa N., Kerndt P., Glorgi JV., Bai J., Gaut P., Richman DD., Mandel S., Nichols S. Diagnosis of primary HIV-1 infection. Los Angeles County Primary HIV Infection Recruitment Network.. „Annals of internal medicine”. 1 (134), s. 25–9, styczeń 2001. PMID 11187417. 
  9. Piatak M., Saag MS., Yang LC., Clark SJ., Kappes JC., Luk KC., Hahn BH., Shaw GM., Lifson JD. High levels of HIV-1 in plasma during all stages of infection determined by competitive PCR.. „Science (New York, N.Y.)”. 5102 (259), s. 1749–54, marzec 1993. PMID 8096089. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.