Ozonowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ozonowanie – jeden ze sposobów oczyszczania wody pitnej z drobnoustrojów (dezynfekcji wody). Woda mieszana jest z ozonem w mieszalnikach inżektorowych i nasycona przepływa przez zbiornik kontaktowy, gdzie zachodzi proces dezynfekcji. Zużycie ozonu wynosi 0,6–4 g/m³, czas kontaktu z wodą ok. 10 min. Cząsteczka ozonu ulega rozpadowi tworząc tlen cząsteczkowy.

Ozon aktualnie wykorzystywany jest w różnych dziedzinach życia jako silny utleniacz. Właściwości stosowania ozonu znane są od dawna, jednakże dopiero w ostatnich latach zaczęły się poszerzać dziedziny gospodarki i przemysłu, w których znajduje on zastosowanie. Pierwsza instalacja systemu ozonowania do dezynfekcji wody w Polsce, była założona w Zakładzie w Bielanach Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK) w Krakowie w 1959 roku. Natomiast stosowanie ozonowania w procesie produkcji wody mineralnej, źródlanej czy też stołowej stało się dopiero możliwe w 2004 roku, Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 29 kwietnia 2004[1].

Wady i zalety[edytuj]

W trakcie procesu ozonowania, cząsteczka ozonu ulega rozpadowi, tworząc tlen cząsteczkowy. W związku z tym, w ozonowanej wodzie nie ma już wolnego ozonu, który chroniłby ją przed wtórnym skażeniem. Dlatego ozonowana woda nie jest tak odporna na przesyłanie rurociągami, jak woda chlorowana (zjawisko nie występuje w szczelnych opakowaniach plastikowych lub szklanych).

Ponieważ ozon nie może całkowicie wyeliminować chloru z procesu uzdatniania wody, jednak może go w istotny sposób ograniczyć do minimum, w ilości niezbędnej do utrzymania w sterylności wszystkich nitek sieci wodociągowej po przejściu wody przez Stację Uzdatniania. Zabieg taki wyraźnie poprawia właściwości organoleptyczne spożywanej wody (brak wyczuwalnego zapachu i smaku chloru oraz mętnego zabarwienia).

Ozonowanie jako zaawansowany proces utleniania wykorzystywane jest w procesach technologicznych, ponieważ:

  • przyśpiesza niektóre reakcje chemiczne (np. utlenianie)
  • wspomaga procesy filtracyjne przez aglomeracje cząsteczek
  • pozwala efektywnie usunąć m.in. żelazo, mangan i amoniak
  • przyspiesza utlenianie mikrozanieczyszczeń oraz naturalnej materii organicznej
  • przywraca wodzie naturalną barwę i krystaliczną przejrzystość
  • usuwa z wody nieprzyjemny smak i zapach
  • zapewnia czystość mikrobiologiczną - usuwa bakterie, wirusy, ich spory i cysty oraz pleśnie i grzyby

Inne zastosowania[edytuj]

Wykorzystując generatory ozonu lub wodę nasyconą ozonem, ozonowanie można stosować do innych celów, np.:

  • do płukania i dezynfekcji PETów, butelek, zbiorników i instalacji,
  • w produkcji spożywczej do uzdatnienia wody produkcyjnej i technologicznej,
  • przy produkcji wody mineralnej,
  • do mycia i dezynfekcji owoców, jarzyn, warzyw i mięs - opóźnia psucie się i przejrzewanie[2],
  • do dezynfekcji pomieszczeń[2],
  • przy produkcji lodu – wydłuża trwałość mrożonek,
  • przy hodowli ryb w stawach – w procesach ciągłego uzdatniania wody i jej napowietrzania,
  • w basenach kąpielowych do usuwania (utleniania) zanieczyszczeń oraz dezynfekcji wody – eliminuje do minimum wykorzystanie chloru,
  • w obiegach zamkniętych odzyskiwania wody w kąpielach mineralnych,
  • do mineralizacji, oczyszczania i odbarwiania ścieków,
  • do usuwania nieprzyjemnych zapachów - dezodoryzacja[2],
  • do oczyszczania gazów w przemyśle metalurgicznym.

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych (Dz.U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1256).
  2. a b c O ozonie. Ozon Piorun. [dostęp 2015-11-20].