Płat śnieżny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Płat śnieżny – forma zmrożonego śniegu i firnu występuje w górnych partiach gór.[1] Płat śnieżny ma zróżnicowane właściwości:

  • trwałość i okres tworzenia, od kilku miesięcy do kilkuset lat
  • wielkość i kształt
  • miąższość dochodząca do 30 m.

Płat śnieżny powstaje w ocienionych kotłach i zagłębieniach oraz u podnóża ścian po północnej stronie poniżej granicy powstawania lodowców. Miejsca, w których długo zalegają płaty śnieżne noszą nazwę wyleżysk śnieżnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Wdowiak; Współczesne resztkowe lodowczyki firnowe Tatr Wysokich.; Przegląd Geologiczny nr 8; 1959 r.
  • A. Dobrowolski; Historia naturalna lodu; Warszawa 1913; str. 410—635