Łuskowiec gruboogonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pangolin gruboogonowy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łuskowiec gruboogonowy
Manis crassicaudata[1]
Gray, 1827
Łuskowiec gruboogonowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd łuskowce
Rodzina łuskowcowate
Rodzaj Manis
Gatunek łuskowiec gruboogonowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Łuskowiec gruboogonowy, łuskowiec indyjski, pangolin gruboogonowy, pangolin indyjski (Manis crassicaudata) – ssak łożyskowy zaliczany do łuskowców.

Występuje w lasach tropikalnych Indii, Pakistanu, Nepalu i Sri Lanki.

Ciało smukłe i długie, pokryte żółtoszarymi lub żółtobrązowymi łuskami. Głowa mała, trójkątna, język do 25 cm długości. Osiągają długość od 78 do 120 cm, w tym ogon 33–45 cm.

Łuskowce gruboogonowe prowadzą nocny tryb życia, większość dnia spędzając w kryjówkach lub pomiędzy skałami. Żywią się termitami i mrówkami.

IndianPangolin.jpg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Manis crassicaudata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Manis crassicaudata. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).