Partia szkocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
ABCDEFGH
8
Chessboard480.svg
A8 – Czarna wieża
C8 – Czarny goniec
D8 – Czarny hetman
E8 – Czarny król
F8 – Czarny goniec
G8 – Czarny skoczek
H8 – Czarna wieża
A7 – Czarny pionek
B7 – Czarny pionek
C7 – Czarny pionek
D7 – Czarny pionek
F7 – Czarny pionek
G7 – Czarny pionek
H7 – Czarny pionek
C6 – Czarny skoczek
E5 – Czarny pionek
D4 – Biały pionek
E4 – Biały pionek
F3 – Biały skoczek
A2 – Biały pionek
B2 – Biały pionek
C2 – Biały pionek
F2 – Biały pionek
G2 – Biały pionek
H2 – Biały pionek
A1 – Biała wieża
B1 – Biały skoczek
C1 – Biały goniec
D1 – Biały hetman
E1 – Biały król
F1 – Biały goniec
H1 – Biała wieża
8
77
66
55
44
33
22
11
ABCDEFGH
Partia szkocka

Partia szkocka jest otwarciem szachowym z grupy debiutów otwartych. Charakteryzują ją początkowe posunięcia:

  1. e4 e5
  2. Sf3 Sc6
  3. d4

Partia szkocka zawdzięcza swoją nazwę korespondencyjnej partii rozegranej w 1824 roku między Edynburgiem a Londynem. Popularny debiut w XIX wieku, po roku 1900 znacznie stracił na popularności wśród światowej czołówki. Było to spowodowane ówczesną teorią, która mówiła, że grając ten debiut białe zbyt szybko rozpoczynają walkę w centrum szachownicy i tym samym dają czarnym szansę na szybkie wyrównanie gry. W drugiej połowie XX wieku otwarcie to było używane przez arcymistrzów Garri'ego Kasparowa i Jana Timmana jako tajna broń na dążenie przez czarne do grania dobrze zanalizowanej partii hiszpańskiej.

W encyklopedii otwarć szachowych partia szkocka oznaczona jest symbolem C45.

Podstawowe warianty[edytuj | edytuj kod]

3...e:d4 4.S:d4 (główny wariant)
3...e:d4 4.Gc4 (gambit szkocki)
3...e:d4 4.c3 (gambit Göringa)

Wybrana bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]