Parus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – bogatka wschodnia (P.minor)
Przedstawiciel rodzaju – bogatka wschodnia (P.minor)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina sikory
Rodzaj Parus
Typ nomenklatoryczny

Parus major Linnaeus

Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowania
Mapa występowania

Parus – rodzaj ptaka z rodziny sikor (Paridae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Afryce[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 12,5–15 cm, masa ciała 11,9–22,1 g[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Łacińskie parus – sikora (por. par, parum – równy, towarzysz)[5].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Parus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 189. (łac.)
  3. F. Gill, D. Donsker: Waxwings and their allies, tits & penduline tits (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2016-02-02].
  4. A. Gosler, P. Clement: Family Paridae (Tits and Chickadees). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 739, 741. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-02-02]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Paridae Vigors, 1825 - sikory - Tits, chickadees (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-02-02].
  7. L. Kvist, J. Martens, H. Higuchi, A.A. Nazarenko, O.P. Valchuk, M. Orell. Evolution and genetic structure of the great tit (Parus major) complex. „Proceedings of the Royal Society B”. 270 (1523), s. 1447-1454, 2003. DOI: 10.1098/rspb.2002.2321 (ang.). 
  8. L. Kvist, J. Martens, A.A. Nazarenko, M. Orell. Paternal leakage of mitochondrial DNA in the Great Tit (Parus major). „Molecular Biology and Evolution”. 20 (2), s. 243-247, 2003. DOI: 10.1093/molbev/msg025 (ang.). 
  9. M. Päckert, J. Martens, S. Eck, A.A. Nazarenko, O.P. Valchuk, B. Petri, M. Veith. The great tit (Parus major) - a misclassified ring species. „Biological Journal of the Linnean Society”. 86 (2), s. 153-174, 2005. DOI: 10.1111/j.1095-8312.2005.00529.x (ang.). 
  10. L. Kvist, T. Arbabi, M. Päckert, M. Orell, J. Martens. Population differentiation in the marginal populations of the great tit (Paridae: Parus major). „Biological Journal of the Linnean Society”. 90 (2), s. 201-210, 2007. DOI: 10.1111/j.1095-8312.2007.00726.x (ang.). 
  11. S. Eck. The Palaearctic titmouse species (Aves: Paridae: Parus sensu lato) - a current survey. „Zootaxa”. 1325, s. 7-54, 2006 (ang.). 
  12. L. Kvist, S. Rytkönen. Characterization of a secondary contact zone of the Great Tit Parus major and the Japanese Tit P. minor (Aves: Passeriformes) in Far Eastern Siberia with DNA markers. „Zootaxa”. 1325, s. 55-73, 2006 (ang.). 
  13. S. Eck, J. Martens. Systematic notes on Asian birds. 49 A preliminary review of the Aegithalidae, Remizidae and Paridae1. „Zoologische Mededelingen Leiden”. 80 (5), s. 1-63, 2006 (ang.). 
  14. Na Zhao, C. Dai, W. Wang, R. Zhang, Y. Qu, G. Song, K. Chen, X. Yang, F. Zou, F. Lei. Pleistocene climate changes shaped the divergence and demography of Asian populations of the great tit Parus major: evidence from phylogeographic analysis and ecological niche models. „Journal of Avian Biology”. 43 (4), s. 297-310, 2012. DOI: 10.1111/j.1600-048X.2012.05474.x (ang.).