Paulina Tyszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paulina Tyszewska
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1899
Nowe
Data i miejsce śmierci 21 marca 1941
Berlin

Paulina Tyszewska (ur. 13 kwietnia 1899 w Nowem nad Wisłą, zm. 21 marca 1941 w Berlinie) – członek polskiego wywiadu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Paulina Tyszewska-Mühlen była córką ogrodnika. Po ukończeniu szkoły średniej i handlowej w 1919 wyjechała do Kilonii i tam wyszła za mąż za kupca Mühlena. Zamieszkiwała od 1926 w Sopocie[1].

Od 1935 pracowała w polskim wywiadzie (agent nr 1216) na terenie Wolnego Miasta Gdańska. Przekazywała wiadomości za pośrednictwem siostry Franciszki Boruckiej i jej męża Brunona[1]. 12 grudnia 1939, na skutek odnalezienia przez Gestapo akt bydgoskiej ekspozytury polskiego wywiadu, została aresztowana w Sopocie, a następnie więziona i 10 stycznia 1941 sądzona w Berlinie. Została skazana, podobnie jak małżeństwo Boruckich, na karę śmierci. Zgilotynowana w Berlinie w Moabicie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Michalska 1988 ↓, s. 407.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hanna Michalska: Słownik uczestniczek walki o niepodległość Polski 1939-1945; poległe i zmarłe w okresie okupacji niemieckiej. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1988, s. 407. ISBN 83-06-01195-3.