Pauxi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pauxi[1]
Temminck, 1813[2]
Przedstawiciel rodzaju – czubacz hełmiasty (P. pauxi)
Przedstawiciel rodzaju – czubacz hełmiasty (P. pauxi)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina czubacze
Rodzaj Pauxi
Synonimy
Gatunki
  • P. pauxi
  • P. unicornis
  • P. koepckeae

Pauxirodzaj ptaka z rodziny czubaczy (Cracidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 85–95 cm, masa ciała samców 3500–3850 g, samic 2650-3600 g[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od epitetu gatunkowego Crax pauxi Linnaeus, 1766[9].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

„Crax pauxi Lath, et Gmel.” = Crax pauxi Linneaus

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy autorzy włączają do tego rodzaju gatunki z rodzaju Mitu (M. mitu, M. tomentosum, M. salvini i M. tuberosum)[10]. Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

Uwagi

  1. Grecki ουραξ ourax, ουραγος ouragos – „ptak na którego poluje się dla sportu”, być może również „cietrzew”.
  2. Inny wariant nazwy Ourax.
  3. Greckie λοφος lophos – „grzebień”; κερας keras, κερως kerōs – „róg”.
  4. Inny wariant nazwy Ourax.

Przypisy

  1. Pauxi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. J. Temminck: Histoire naturelle generale des pigeons et des gallinaces. T. 2. Amsterdam: J.C. Sepp & fils, 1813, s. 456. (fr.)
  3. G. Cuvier: Le règne animal distribué d'après son organisation: pour servir de base a l'histoire naturelle des animaux et d'introduction a l'anatomie comparée. T. 1. Paryż: Chez Détervill, 1817, s. 440. (fr.)
  4. A. A. Berthold: Register. W: P. A. Latreille: Latreille's Naturliche Familien des Thierreichs. Weimar: Im Verlage des Gr. H.S. priv. Landes-Industrie- Comptoirs, 1827, s. 600. (niem.)
  5. W. Swainson: On the natural history and classification of birds. Cz. 2. Londyn: John Taylor, 1837, s. 353. (ang.)
  6. C. W. L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 373. (niem.)
  7. Frank Gill, David Donsker: Megapodes, guans, guineas & New World quail (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-08-04].
  8. Joseph del Hoyo: Family Cracidae (Chachalacas, Guans and Curassows). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 358. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  9. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-08-04]. (ang.)
  10. K. Frank-Hoeflich, L. F. Silveira, J. Estudillo-López, A. M. García-Koch, L. Ongay-Larios, D. Piñero. Increased taxon and character sampling reveals novel intergeneric relationships in the Cracidae (Aves: Galliformes). „Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research”. 45 (3), s. 242-254, 2007. DOI: 10.1111/j.1439-0469.2007.00396.x (ang.). 
  11. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Cracidae Rafinesque, 1815 - czubacze - Guans (wersja: 2014-11-22). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-08-04].
  12. Melvin Gastañaga Corvacho, Ross MacLeod, Daniel M. Brooks, Bennett Hennessey. Distinctive morphology, ecology, and first vocal descriptions of Sira Curassow (Pauxi [unicornis koepckeae): evidence for species rank]. „Ornithologia Neotropical”. 22, s. 267-279, 2011 (ang.).