Pełzaczniki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pełzaczniki
Xenopinae
Bonaparte, 1854
Przedstawiciel podrodziny – pełzacznik białowąsy (X. minutus)
Przedstawiciel podrodziny – pełzacznik białowąsy (X. minutus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina garncarzowate
Podrodzina pełzaczniki
Typ nomenklatoryczny

Xenops genibarbis Illiger, 1811[a]

Synonimy
Rodzaje

Pełzaczniki[4] (Xenopinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny garncarzowatych (Furnariidae).

Zasięg wstępowania[edytuj]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce[5].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 10–12 cm; masa ciała 9–15 g[6].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Xenops: gr. ξενος xenos – nieznajomy, obcy; ωψ ops, ωπος opos – oblicze, twarz[7].
  • Anecorhamphus: gr. ανεκας anekas – do góry, w górę (por. ανηκω anēkō – dochodzić, sięgać); ῥαμφος rhamphos – dziób[8]. Nowa nazwa dla Xenops.

Podział systematyczny[edytuj]

Podrodzina ta jest taksonem siostrzanym wobec Furnariinae lub Dendrocolaptidae[9][10][11][12][13]. Do rodzaju należy jeden rodzaj z gatunkami[4]:

Uwagi

  1. Podgatunek X. minutus.

Przypisy

  1. G.J. Billberg: Synopsis Faunae Scandinaviae. T. 1. Cz. 2: Aves. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1828, s. tab. A.. (łac.)
  2. Xenops, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2011-09-14]
  3. J.K.W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium: additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berolini: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 213. (łac.)
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Xenopinae Bonaparte, 1854 - pełzaczniki (wersja: 2017-09-23). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-11-21].
  5. F. Gill & D. Donsker (red.): Ovenbirds & woodcreepers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-11-21].
  6. V. Remsen: Family Furnariidae (Ovenbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 8: Broadbills to Tapaculos. Barcelona: Lynx Edicions, 2003, s. 355-356. ISBN 84-87334-50-4. (ang.)
  7. Jobling 2017 ↓, s. Xenops.
  8. Jobling 2017 ↓, s. Anecorhamphus.
  9. J. Fjeldså, M. Irestedt & P.G.P. Ericson. Molecular data reveal some major adaptational shifts in the early evolution of the most diverse avian family, the Furnariidae. „Journal of Ornithology”. 146 (1), s. 1-13, 2005. DOI: 10.1007/s10336-004-0054-5 (ang.). 
  10. J. Fjeldså, M. Irestedt, K.A. Jønsson, J.I. Ohlson & P.G.P. Ericson. Phylogeny of the ovenbird genus Upucerthia: a case of independent adaptations for terrestrial life. „Zoologica Scripta”. 36 (2), s. 133-141, 2007. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2006.00270.x (ang.). 
  11. M. Irestedt, J. Fjeldså, L. Dalén & P.G.P. Ericson. Convergent evolution, habitat shifts and variable diversification rates in the ovenbird-woodcreeper family (Furnariidae). „BMC Evolutianory Biology”. 9, s. 268, 2009. DOI: 10.1186/1471-2148-9-268 (ang.). 
  12. R.G. Moyle, R.T. Chesser, R.T. Brumfield, J.G. Tello, D.J. Marchese & J. Cracraft. Phylogeny and phylogenetic classification of the antbirds, ovenbirds, woodcreepers, and allies (Aves: Passeriformes: infraorder Furnariides). „Cladistic”. 25, s. 1-20, 2009. DOI: 10.1111/j.1096-0031.2009.00259.x (ang.). 
  13. E.P. Derryberry, S. Claramunt, G. Derryberry, R.T. Chesser, J. Cracraft, A. Aleixo, J. Pérez-Emán, J.V. Remsen, Jr. & R.T. Brumfield. Lineage diversification and morphological evolution in a large-scale continental radiation: the Neotropical ovenbirds and woodcreepers (Aves: Furnariidae). „Evolution”. 65 (10), s. 2973–2986, 2011. DOI: 10.1111/j.1558-5646.2011.01374.x (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-11-21]. (ang.)