Pedagogika opiekuńczo-wychowawcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pedagogika opiekuńcza – dział pedagogiki. Opisuje, wyjaśnia i optymalizuje szeroko rozumianą działalność opiekuńczo-wychowawczą, podejmowaną wobec dzieci i młodzieży do czasu uzyskania przez nich względnej samodzielności życiowej.

Pierwszy nazwą tą posłużył się Czesław Babicki w 1925 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. G. Gajewska: Pedagogika opiekuńcza i jej metodyka. Zielona Góra: 2004, s. 15.Sprawdź autora:1.