Połonina Czerwona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Połonina Czerwona
ilustracja
Megaregion

Region Karpacki

Prowincja

Karpaty Wschodnie

Podprowincja

Zewnętrzne Karpaty Wschodnie

Makroregion

Beskidy Połonińskie

Mezoregion

Połonina Czerwona

Zajmowane
jednostki
administracyjne

Ukraina:
obwód zakarpacki

Zimowa panorama Połoniny Czerwonej

Połonina Czerwona (522.23; t. Połonina Krasna) – grupa górska w Karpatach Wschodnich; należy do Beskidów Połonińskich, leży na Zakarpaciu, ma powierzchnię około 570 km².

Leży na południe od głównego wododziału karpackiego. Od sąsiednich grup górskich jest oddzielona przełomami dwóch dopływów Cisy: od Połoniny Borżawy na zachodzie – przełomem Terebli, od Świdowca na wschodzie – przełomem Tereswy. Istnieje też inny podział, który jako granicę zachodnią wyznacza przełom Riki, zaliczając do Połoniny Czerwonej Grupę Ciapesu (1324 m n.p.m.).

Granicę północną wyznacza przełęcz Przysłop (926 m n.p.m.), wraz ze spływającymi spod niej dopływami Terebli – Bradulową i Tereswy – Przysłopem, które oddzielają Połoninę Czerwoną od Gorganów. Granica południowa to Kotlina Marmaroska.

Połoninę Czerwoną dzieli się na dwa mikroregiony, otaczające dolinę potoku Łużańska – dopływu Tereswy, a rozdzielone przełęczą 999 m n.p.m.: Grupa Menczuła (1487 m n.p.m.) i Grupa Gropa-Topas-Syhłański (1564 m n.p.m.).

Niektóre szczyty[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]