Pocisk przeciwbetonowy
Pocisk przeciwbetonowy – pocisk artyleryjski o działaniu uderzeniowo-burzącym.
Zbudowany jest z hartowanej, wysokowytrzymałej stali. W części głowicowej skorupa jest pogrubiona (1/6 – 1/8 kalibru), a zapalnik przeniesiony na dno pocisku. Ładunek materiału wybuchowego wynosi ok. 10% wagi pocisku. Zapalnik z reguły ma kilka nastaw, pozwalających na detonację natychmiastową lub z niewielką zwłoką[1].
Przeznaczony do niszczenia urządzeń obronnych z betonu i żelbetu oraz mocnych budowli z kamienia i cegły. Może być też stosowany do strzelań przeciwpancernych ogniem na wprost. Przykładowo granaty przeciwbetonowe wystrzeliwane z haubic 203 mm przebijały ponad 1,5 żelbetonu przy strzelaniu na wprost, do 1 m przy ogniu stromotorowym i do 100 mm płyty pancernej (na dystansie do 4 km)[1].