Pomiary ryb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pomiary ryb – metody pomiarów ciała ryb służące dokładniejszemu scharakteryzowaniu jego wielkości i kształtu[1]. Stosowane są w wielu obszarach ichtiologii, m.in. w taksonomii, przy badaniu tempa wzrostu, zmian proporcji ciała podczas ontogenezy, przy badaniu kondycji, płodności, ustalaniu wymiarów ochronnych i rozmiarów oczek narzędzi połowowych[1]. Dokładne pomiary morfometryczne osobników złapanych ryb pomagają prawidłowo sklasyfikować złapany okaz i mogą dostarczyć informacji na temat danej populacji ryb.

Najczęściej wykonywane są pomiary długości ciała, którą wyraża się na 3 sposoby[1]:

  • długość całkowita (TL od ang. total length; łac. longitudo totalis) – odległość mierzona od przedniego końca ciała (pyska ryby) do końca najdłuższego promienia płetwy ogonowej, zazwyczaj mierzonego po zgięciu promieni do linii środkowej. Pomiar zdejmuje się wzdłuż linii prostej, nie wzdłuż krzywizny ciała ryby[2],
  • długość ogonowa (łac. longitudo caudalis) – odległość mierzona od przedniego końca ciała do końca środkowego promienia płetwy ogonowej,
  • długość standardowa, długość ciała (SL od ang. standard length; łac. longitudo corporis) – odległość mierzona od przedniego końca ciała ryby do tylnej krawędzi ostatniego kręgu lub tylnej krawędzi środkowotylnej części urostylu[3],

Inne pomiary ryb mogą dotyczyć średnicy gałki ocznej, długości płetw, odległości dzielącej koniec pyska od różnych punktów anatomicznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Karol Opuszyński: Podstawy biologii ryb. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983.
  2. Definition of Term: total length (ang.). FishBase. [dostęp 2015-08-18].
  3. Definition of Term: standard length (ang.). FishBase. [dostęp 2015-08-18].