Poradnictwo obywatelskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poradnictwo obywatelskie – polega na informowaniu ludzi (w formie indywidualnej lub grupowej) o przysługujących im prawach oraz spoczywających na nich obowiązkach, w zakresie istotnym dla rozwiązania jego problemu oraz pomoc w wyborze optymalnego rozwiązania.

Poradnictwo ma na celu udzielenie osobie zwracającej się o takią pomoc, wsparcia w osiągnięciu optymalnego dostosowania społecznego, zawodowego, socjalnego w oparciu o analizę sytuacji, przedstawienie różnornodnych ścieżek postępowania i przejrzenie ich korzyści i wad[1].

Realizowane jest na przykład przez pracowników socjalnych.

Zakres spraw poradnictwa[edytuj | edytuj kod]

Poradnictwo obywatelskie najczęściej jest realizowane w zakresie zagadnień:

  1. mieszkaniowych,
  2. rodzinnych,
  3. świadczeń socjalnych,
  4. świadczeń z ubezpieczenia społecznego,
  5. zatrudnienia i bezrobocia,
  6. imigracji/ repatriacji,
  7. finansowych,
  8. niepełnosprawności,
  9. obywatela a instytucji,
  10. pozbawienia wolności,
  11. spadkowych,
  12. konsumenckich,
  13. stosunków międzyludzkich,
  14. własności[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Por. M. Krawczyk-Blicharska, P. Nowak, Poradnictwo społeczno-zawodowe formą przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu [w:] Pomoc - wsparcie społeczne - poradnictwo. Od teorii do praktyki, pod red. M. Piorunek, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2010, s. 209.
  2. Związek Biur Poradnictwa Obywatelskiego, http://zbpo.org.pl/page/pl/co_robi_bpo/definicja_poradnictw/ dostęp 24 kwietnia 2011

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]