Próg destabilizacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Próg destabilizacji (także: próg niestabilności) – moment, poza którym interakcje pomiędzy poszczególnymi elementami systemu przestają zmierzać w kierunku przywrócenia poprzedniego stanu jego funkcjonowania. Siły wewnętrzne systemu po tym momencie wzmacniają się wzajemnie i doprowadzają do przejścia systemu w inny stan. Jest to dla systemu czas kryzysu, ponieważ poprzednia równowaga została zakłócona, a nie uległa jeszcze wykrystalizowaniu nowa równowaga[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Rurka, Guy Hardy, Christian Defays, Proszę, nie pomagaj mi! Paradoks pomocy narzuconej, Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich, Warszawa 2013, s.8, ​ISBN 978-83-61638-89-9