Prąd roboczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prąd roboczy (ang. operational current) – prąd w określonym torze prądowym w warunkach pracy, w których dany aparat elektryczny lub urządzenie elektryczne wykonuje przeznaczone mu zadanie, czyli gdy w obwodzie nie występują zakłócenia[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa: Słownik terminologiczny elektryki : Aparaty elektryczne wchodzące w skład urządzeń rozdzielczych, Część 1, Instytut Elektrotechniki – Warszawa 1989.