Prokop Sieniawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prokop Sieniawski (ur. ok. 1602, zm. 1626) – rotmistrz (z 1621) i chorąży wielki koronny, nadworny (po 1622), polski szlachcic (herbu Leliwa ) i rycerz.

Jego ojcem był Adam Hieronim Sieniawski (podczaszy koronny) (1576-1619), a matką - Katarzyna Kostka[1] (1576-1648).

Sieniawski ożenił się w 1623 z Anną Eufrozyną Chodkiewicz (ok. 1600-1631). Jego synem był Adam Hieronim Sieniawski (1623/4-1650) - pisarz polny koronny i starosta lwowski (1648).

Nagrobek Prokopa Sieniawskiego znajduje się w kaplicy zamkowej w Brzeżanach.

Przypisy

  1. Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd. Z.P. POLIMER Koszalin 2010, s. 255

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]