Przełamanie (tenis)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przełamanie - w tenisie sytuacja, w której zawodnik wygrywa gema, gdy podaje jego przeciwnik. Jeżeli nie dojdzie do przełamania, o wyniku seta decyduje tie-break, lub jeżeli jest to decydujący set (tylko w meczach turniejów wielkoszlemowych, lecz poza US Open), Pucharu Federacji, Pucharu Davisa i turniejów kończących sezon, wówczas gracze grają tak długo, aż nastąpi przełamanie podania przeciwnika, po którym któryś z zawodników osiągnie dwugemową przewagę.

Jeżeli w secie zdarzy się tylko jedno przełamanie, wówczas może on się zakończyć wynikiem 6:3[1], 6:4 lub 7:5 na korzyść gracza, który wygrał podanie przeciwnika.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przykładowo w meczu X kontra Y, 1-0 (X wygrywa własne podanie), 2-0 (przełamanie), 3-0, 3-1 (gracz Y wygrywa własne podanie), 4-1, 4-2, 5-2, 5-3, 6-3.