Przenośniki białkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przenośniki białkoweintegralnymi białkami błonowymi odpowiedzialnymi za selektywny transport substancji przez błonę komórkową. Cząsteczki wiązane są specyficznie pojedynczo do przenośnika po jednej stronie błony i po zmianie jego konformacji uwalniane po drugiej stronie. Za pośrednictwem przenośników białkowych mogą być transportowane zarówno małe cząsteczki organiczne (np. cukry, aminokwasy), jak i nieorganiczne jony (np. Na+, H+). Odbywa się to na zasadzie transportu biernego lub transportu aktywnego. Transport aktywny może przebiegać w następującymi drogami:

  • przenośniki sprzężone – transport cząsteczki wbrew gradientowi elektrochemicznemu sprzężony jest z transportem innej cząsteczki odbywającym się zgodnie z gradientem (symport, antyport), np. kotransporter glukozowo-sodowy (SGLT);
  • pompy napędzane ATP – transport cząsteczki wbrew gradientowi elektrochemicznemu sprzężony jest z hydrolizą wysokoenergetycznych wiązań w ATP, np. pompa sodowo-potasowa;
  • pompy napędzane światłem – transport cząsteczki wbrew gradientowi elektrochemicznemu sprzężony jest z wprowadzeniem energii ze światła, np. bakteriorodopsyna.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bruce Alberts: Podstawy biologii komórki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999.