Przewód wyrównawczy
Wygląd
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Listwa_uziemiaj%C4%85ca.jpg/250px-Listwa_uziemiaj%C4%85ca.jpg)
Przewód wyrównawczy — (oznaczenie przewodu CC[1]) przewód ochronny zapewniający wyrównanie potencjałów[2]
Dzięki wyrównaniu potencjałów zmniejsza się wartość napięcia dotykowego na częściach przewodzących dostępnych. Wyróżniamy dwa typy przewodów wyrównawczych: główne i miejscowe.
- Przewody wyrównawcze główne powinny być umiejscowione w najniższej kondygnacji budynku. Przekrój poprzeczny nie powinien być mniejszy od połowy przekroju przewodów zastosowanych do zasilania budynku, jednak nie mniej niż 6 mm2. Jeżeli jest on wykonany ze stali, jego przekrój nie powinien być mniejszy niż 25 mm2[3]. Przewody wyrównawcze główne łączą szynę główną wyrównawczą z przewodem ochronnym zasilania budynku w rozdzielni głównej, z częściami przewodzącymi dostępnymi urządzeń, z częściami przewodzącymi obcymi (np. rury instalacji wodnej, kanalizacyjnej i gazowej, oraz metalowe elementy konstrukcji budynku).
- Przewody wyrównawcze miejscowe łączą części przewodzące dostępne. Ich przekrój nie powinien być mniejszy niż przekrój najmniejszego przewodu ochronnego zastosowanego do połączonego tych części. W przypadku połączenia części przewodzących dostępnych z częściami przewodzącymi obcymi, przekrój przewodu nie powinien być mniejszy niż połowa przekroju przewodu ochronnego podłączonego z częścią dostępną urządzenia. Kiedy przewód wyrównawczy miejscowy nie jest zabezpieczony przed uszkodzeniami mechanicznymi powinien mieć przekrój co najmniej 4 mm2.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ * Jerzy Laskowski, Nowy Poradnik Elektroenergetyka przemysłowego, wydawnictwo Centralny Ośrodek Szkolenia i Wydawnictw SEP, Warszawa 2008, ISBN 83-89008-84-X, str. 18
- ↑ Egzamin kwalifikacyjny elektryków (D i E) w pytaniach i odpowiedziach, Zeszyt 3, Ochrona przeciwporażeniowa i przeciwprzepięciowa, wydawnictwo COSiW SEP, Warszawa 2006, ISBN 978-83-89008-62-6, str.39
- ↑ * Jerzy Laskowski, Nowy Poradnik Elektroenergetyka przemysłowego, wydawnictwo Centralny Ośrodek Szkolenia i Wydawnictw SEP, Warszawa 2008, ISBN 83-89008-84-X, str. 146