Elektrolit stały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Przewodnik superjonowy)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Elektrolit stały, przewodnik superjonowyciało stałe charakteryzujące się wysokim przewodnictwem jonowym, powyżej 10-3 S·m-1. Przewodnictwo tych substancji może w pewnych warunkach osiągać wartości tak duże jak dla ciekłych elektrolitów.

Mechanizm przewodnictwa[edytuj]

W elektrolitach stałych występują głównie wiązania jonowe, ale nie każdy kryształ jonowy może być elektrolitem. Przewodnictwo jonowe może osiągać wysoką wartość, jeśli zarówno koncentracja nośników ładunku, jak i ich ruchliwość jest wysoka. Ruch jonów w sieci krystalicznej jest możliwy dzięki istnieniu i przemieszczaniu się defektów sieci krystalicznej tworzących miejsca, które może zająć ruchliwy jon, oddzielone względnie niewielkimi barierami potencjału.

Przykłady[edytuj]

Do elektrolitów stałych zalicza się m.in. jodek srebra w temperaturze powyżej 420 K (faza β), w którym małe kationy srebra mogą przemieszczać się w sieci tworzonej przez większe aniony jodu. Przemiana fazy α w fazę β polega na stopieniu podsieci srebra.

Przewodniki superjonowe są stosowane w, między innymi, ogniwach paliwowych.

Bibliografia[edytuj]