Ostrogon z Kupang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pseudowielkopłetw czarny)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostrogon z Kupang
Pseudosphromenus cupanus[1]
(Cuvier, 1831)
Ostrogon z Kupang
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd okoniokształtne
Podrząd błędnikowce
Rodzina guramiowate
Podrodzina Macropodusinae
Rodzaj Pseudosphromenus
Gatunek ostrogon z Kupang
Synonimy
  • Macropodus cupanus (Cuvier, 1831)
  • Polyacanthus cupanus Cuvier, 1831
  • Psedosphronemus cupanus (Cuvier, 1831)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ostrogon z Kupang[a], pseudogurami z Kupang[3] (Pseudosphromenus cupanus) – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny guramiowatych (Osphronemidae), opisywany też pod nazwami wielkopłetw z Kupang[4] (wcześniej był zaliczany do rodzaju Macropodus), pseudowielkopłetw z Kupang[5] i pseudowielkopłetw czarny[5]. Jest to gatunek hodowany w akwariach.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Żyje w wodach Azji Południowej.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Ostrogon z Kupang żywi się każdym rodzajem pokarmu.

Warunki hodowlane[edytuj | edytuj kod]

Jest spokojną rybą, dzięki czemu można ją trzymać z innymi nieagresywnymi gatunkami ryb. W akwarium powinna się znajdować gęsta roślinność, tworząca liczne kryjówki. Ciemne podłoże eksponuje jego ubarwienie. Woda powinna być miękka o pH neutralnym, choć ten ostrogon toleruje pewne odstępstwa. Temperatura wody powinna wynosić ok. 24 °C.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. „Ostrogon z Cupang” [W:] Wally Kahl, Burkard Kahl, Dieter Vogt: Atlas ryb akwariowych. Przekład: Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Delta W-Z, 2000, s. 262. ISBN 83-7175-260-1.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pseudosphromenus cupanus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Pseudosphromenus cupanus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Hans Frey: Akwarium słodkowodne. Przekład: Wiesław Wiśniewolski. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1990, s. 250. ISBN 83-217-2777-8.
  4. Nazewnictwo ryb egzotycznych, AKWARIUM, Nr 1-2/70 (występuje pod synonimiczną nazwą)
  5. a b H. Pinter. Dość bliscy kuzyni. „Aqua Magazyn”. 1 (2), 1993.