Pustka KBC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pustka KBC, pustka Keenana-Barger-Cowiego – duża pustka nazwana na cześć trzech astronomów – Ryana Keenana, Amy Barger i Lennoxa Cowie, którzy badali ją w 2013 roku[1]. Istnienie lokalnej tzw. Lokalnej Dziury było obiektem wielu badań, sięgających lat 90. XX wieku[2][3].

Lokalna dziura ma w przybliżeniu kształt sferyczny, a jej średnica to ok. 2 miliardy lat świetlnych (600 megaparseków). Tak jak inne „kosmiczne pustki", nie jest całkowicie pusta, ponieważ zawiera Drogę Mleczną, Grupę Lokalną Galaktyk oraz dużą część supergromady Laniakea. Droga Mleczna znajduje się kilkaset tysięcy lat świetlnych od centrum pustki[4].

Występowanie superpustek zostało ukazane jako zgodne z Modelem Lambda-CDM[5]. Galaktyki wewnątrz "pustki" doświadczają przyciągania grawitacyjnego z zewnątrz i podporządkowują się lokalnej wartości Prawa Hubble’a, które opisuje prędkość rozszerzania się Wszechświata. Niektórzy twórcy zadeklarowali tę strukturę jako rozbieżność między pomiarami stałej Hubble'a, używając galaktycznej supernowej i Cefeid karłowatych (72-75 km/s/Mpc) oraz mikrofalowego promieniowania tła, a także danych z barionowych oscylacji akustycznych (67-68 km/s/Mpc)[6]. Jednakże inne prace wykazały brak potwierdzania się tej tezy w obserwacjach, wskazując skalę podanej pod-gęstości jako niezgodną z obserwacjami, które wychodziły poza jej zakres[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. R.C. Keenan, A.J. Barger, L.L. Cowie, Evidence for a ~300 Megaparsec Scale Under-density in the Local Galaxy Distribution, „The Astrophysical Journal”, 775 (1), 2013, s. 62, DOI10.1088/0004-637X/775/1/62, ISSN 0004-637X, Bibcode2013ApJ...775...62K [dostęp 2019-05-09].
  2. R. Fong i inni, The local hole in the galaxy distribution: new optical evidence, „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”, 354 (4), 2004, s. 991–1004, DOI10.1111/j.1365-2966.2004.08217.x, ISSN 0035-8711 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  3. T. Shanks i inni, The local hole in the galaxy distribution: evidence from 2MASS, „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”, 345 (3), 2003, s. 1049–1056, DOI10.1046/j.1365-8711.2003.07027.x, ISSN 0035-8711 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  4. Ethan Siegel, We're Way Below Average! Astronomers Say Milky Way Resides In A Great Cosmic Void, Forbes [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  5. Martin Sahlén, Íñigo Zubeldía, Joseph Silk, Cluster–Void Degeneracy Breaking: Dark Energy, Planck, and the Largest Cluster and Void.
  6. N. Metcalfe, L.M. Hogarth, T. Shanks, Gaia Cepheid parallaxes and ‘Local Hole’ relieve H0 tension, „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society: Letters”, 484 (1), 2019, L64–L68, DOI10.1093/mnrasl/sly239, ISSN 1745-3925 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  7. W. D'Arcy Kenworthy, Dan Scolnic, Adam Riess, The Local Perspective on the Hubble Tension: Local Structure Does Not Impact Measurement of the Hubble Constant.