Rafał Wilk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego sportowca. Zobacz też: Rafał Wilk – artysta malarz, fotografik.
Rafał Wilk
Ilustracja
Rafał Wilk na mecie Cracovia Maratonu 2013
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1974
Łańcut
Informacje klubowe
Klub Stal Rzeszów (handbike)
Trener Jakub Pieniążek (handbike)
(handbike)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska paraolimpijskie
złoto Londyn 2012 kolarstwo szosowe (handbike; H3)
– jazda na czas
złoto Londyn 2012 kolarstwo szosowe (handbike; H3)
– wyścig ze startu wspólnego
złoto Rio de Janeiro 2016 kolarstwo szosowe (handbike; H4)
– jazda na czas
srebro Rio de Janeiro 2016 kolarstwo szosowe (handbike; H4)
– wyścig ze startu wspólnego
Mistrzostwa Świata w parakolarstwie
złoto Baie-Comeau 2013 handbike (H3)
– jazda na czas
złoto Baie-Comeau 2013 handbike (H3)
– wyścig ze startu wspólnego
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Rafał Wilk (ur. 9 grudnia 1974 w Łańcucie) – polski żużlowiec, trener żużlowy, sportowiec niepełnosprawny; trzykrotny mistrz paraolimpijski z Londynu (2012) i z Rio (2016) w handbike'u; dwukrotny mistrz świata z Kanady 2013; Mistrz świata z Greenvill 2014 USA jazda na czas; dwukrotny mistrz świata z Nottwil Szwajcaria 2015.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w 1991, licencję uzyskał w barwach drużyny Stali Rzeszów. Klub z tego miasta reprezentował przez sześć lat i właśnie w nim odnosił swoje największe sukcesy. Następnie zmieniał dwukrotnie kluby, w 1997 startował w J.A.G. Speedway Club Łódź, a w kolejnym sezonie przywdziewał plastron gnieźnieńskiego Startu. Po okresie dwóch lat startów poza Rzeszowem, w sezonie 1999 powrócił do macierzystego klubu, który reprezentował przez kolejne dwa sezony. Sezon 2001 to pierwszy sezon Rafała Wilka z „Wilkiem” na plastronie, czyli starty w krośnieńskim klubie. Po roku startów w Krośnie zawodnik postanowił po raz kolejny powrócić do Rzeszowa, gdzie startował przez kolejne trzy lata. W sezonie 2004 po słabszym sezonie w barwach Stali Rzeszów zawodnik postanowił się ponownie przenieść do Krosna, aby z walczyć o utrzymanie beniaminka I ligi.

3 maja 2006 podczas meczu ligowego miał wypadek, po którym stracił władzę w nogach i w konsekwencji zakończył karierę żużlową. W latach 2009-2011 pełnił funkcję trenera klubu KMŻ Lublin jednak po nieudanym początku sezonu 2011 rozwiązał umowę z klubem za porozumieniem stron.

Po wypadku nie zrezygnował z czynnej kariery sportowej i zaczął uprawiać narciarstwo zjazdowe na nartach jednośladowych mono ski. Ponadto trenuje kolarstwo na rowerze z napędem ręcznym, tzw. handbike. W tej dyscyplinie odnosi sukcesy (1. miejsce w Mistrzostwach Polski, VI w MŚ w jeździe na czas, cztery zwycięstwa w zawodach Pucharu Europy, 2. miejsce w maratonie nowojorskim; 1. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2012, 2013).

W 2012 roku podczas XIV letnich igrzysk paraolimpijskich zdobył dwa złote medale w kolarstwie szosowym w kategorii H3 (tzw. handbike): w jeździe na czas na dystansie 16 kilometrów z czasem 25.24,17 (5 września), oraz w wyścigu ze startu wspólnego na dystansie 64 kilometrów z czasem 1:50:05 (7 września).

Podczas kolarskich Mistrzostw Świata w konkurencjach paraolimpijskich 2013 rozgrywanych w kanadyjskiej miejscowości Baie-Comeau zdobył dwa tytuły Mistrza Świata w jeździe indywidualnej na czas, oraz ze startu wspólnego.

W 2016 roku podczas XV letnich igrzysk paraolimpijskich (był chorążym polskiej reprezentacji podczas ceremonii otwarcia) zdobył dwa medale kolarstwie szosowym w kategorii H4 (handbike): złoty w jeździe na czas, oraz srebrny w wyścigu ze startu wspólnego.

Kluby żużlowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych:
  • Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski:
  • 2. miejsce w Indywidualnych Mistrzostwach Węgier w 2005 (żużel)
  • Simple gold cup.svg 1. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w 2012 (handbike)
  • Simple gold cup.svg 1. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w 2013 (handbike)
  • Simple gold cup.svg 1. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w 2015 (handbike)
  • Simple gold cup.svg 1. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w 2016 (handbike)
  • Simple gold cup.svg 1. miejsce Puchar Europy EHC 2012, 2014, 2015, 2016 (handbike)
  • Gold medal Paralympics.svg Złoto LIP Londyn 2012 – kolarstwo szosowe; jazda na czas (H3 – handbike).
  • Gold medal Paralympics.svg Złoto LIP Londyn 2012 – kolarstwo szosowe; wyścig ze startu wspólnego (H3 – handbike).
  • Gold medal Paralympics.svg Złoto LIP Rio 2016 – kolarstwo szosowe; jazda na czas (H4 – handbike).
  • Silver medal Paralympics.svg Srebro LIP Rio 2016 – kolarstwo szosowe; wyścig ze startu wspólnego (H4 – handbike).
  • Gold medal world centered-2.svg Złoto MŚ Baie-Comeau 2013 – kolarstwo szosowe; jazda na czas (H3 – handbike)[1].
  • Gold medal world centered-2.svg Złoto MŚ Baie-Comeau 2013 – kolarstwo szosowe; wyścig ze startu wspólnego (H3 – handbike)[2].
  • Gold medal world centered-2.svg Mistrzostwa Świata Greenville 2014 – kolarstwo szosowe; jazda na czas (H4 – handbike)
  • Gold medal world centered-2.svg Mistrzistwa Świata Nottwil 2015 – kolarstwo szosowe; jazda na czas (H4 – handbike)
  • Gold medal world centered-2.svg Mistrzostwa Świata Nottwil 2015 – kolarstwo szosowe; wyścig ze startu wspólnego (H4 – handbike)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Results – PARA – Cycling 2013; Men Elite Road World Championships (CAN/CM) H3 – Time Trial (ang.). uci.infostradasports.com, 2013-08-29. [dostęp 2013-11-03].
  2. Results – PARA – Cycling 2013; Men Elite Road World Championships (CAN/CM) H3 – Road Race (ang.). uci.infostradasports.com, 2013-08-31. [dostęp 2013-11-03].
  3. M.P. z 2017 r. poz. 106
  4. Prezydent odznaczył paraolimpijczyków. prezydent.pl/, 2017-12-03. [dostęp 2017-12-06].
  5. M.P. z 2013 r. poz. 397 – pkt 13.
  6. Odznaczenia za zasługi dla rozwoju sportu osób niepełnosprawnych. prezydent.pl, 7 lutego 2013. [dostęp 10 lutego 2013].
  7. Odznaka Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego. bip.podkarpackie.pl. [dostęp 2017-12-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Dobruszek, „Żużlowe ABC” tom III, Leszno 2004, str. 143

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]