Refeudalizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Refeudalizacja – pogłębienie, nawrót stosunków feudalnych[1]. Proces ten dał się zauważyć na przełomie XV i XVI wieku na terenach położonych na wschód od Łaby. Dominowała tam gospodarka folwarczno-pańszczyźniana, która pogłębiała stosunki feudalne. Gospodarka ta polegała na zobowiązaniu chłopów do prac polowych kilka dni w tygodniu, za co nie musieli płacić czynszu[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. G. Olczyk, Inercja nieformalnych instytucji w rozwoju ekonomicznym Polski, „Przedsiębiorczość i Zarządzanie“, 18, 2017, 9, s. 186.
  2. W. Lamentowicz, Kapitalizm i reformy społeczne: studium z teorii państwa, Warszawa 1987, s. 44.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • I. Ihnatowicz, A. Mączak, B. Zientara, J. Żarnowski, Społeczeństwo polskie od X do XX wieku, wyd. 3 popr., Książka i Wiedza, Warszawa 1996. ​ISBN 83-05-12846-6