Rejon biłohirski (obwód chmielnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
biłohirski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód  chmielnicki
Siedziba Biłohirja
Powierzchnia 776,3 km²
Populacja 
• liczba ludności

27 858
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon biłohirski – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.

Rejon ma powierzchnię 800 km² i liczy około 31 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Biłohirja.

Na terenie rejonu znajdują się 2 osiedlowe rady i 23 silskie rady, obejmujące w sumie 72 miejscowości.

Spis miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hulowce, wł. Jabłonowskich w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  2. Biesówka (Bisówka) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  3. Olszanica 2.) wś w pobliżu Jampola (roku 1886)
  4. Książęcin w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  5. Semenów, na południe od Ostroga, (pow. ostrogski) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  6. Semenów, stacja Jampol (pow. ostrogski) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  7. Uniejów, informacja w haśle Bajmaki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  8. Unijów, 15 w. od Jampola w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  9. Suszowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  10. Żemielińce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.