Retrokonwersja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Retrokonwersja – proces przenoszenia opisów katalogowych, bibliograficznych księgozbioru z katalogu kartkowego biblioteki do katalogu komputerowego zintegrowanego systemu bibliotecznego lub do bazy danych. Dotyczy także przenoszenia do bazy informatycznej inwentarzy archiwalnych[1].

W bibliotekach retrokonwersja zbiorów to:

  • przeniesienie istniejących opisów bibliograficznych dokumentów z tradycyjnej postaci kartkowej do programu komputerowego. Można tego dokonać poprzez: wprowadzenie danych do komputera z klawiatury, przejęcie danych z dostępnych baz i przystosowanie do własnych potrzeb, skanowanie kart katalogowych i przenoszenie z nich tekstu do bazy[2].
  • przeniesienie opisów bibliograficznych istniejących na nośniku elektronicznym do innej postaci przy pomocy odpowiednich programów komputerowych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych - Program retrokonwersji pomocy archiwalnych - 13 milionów opisów teczek online w dwa lata, www.archiwa.gov.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  2. a b Jadwiga Sadowska, Retrokonwersja zbiorów bibliotecznych w Polsce. Stan prac, potrzeby i zamierzenia., „Zagadnienia Informacji Naukowej” (2), 1996, s. 3-10.