Rezyliencja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rezyliencja (łac. resilience) – umiejętność lub proces dostosowywania się człowieka do zmieniających się warunków, adaptacja w stosunku do otoczenia, uodpornianie się, plastyczność umysłu, zdolność do odzyskiwania utraconych lub osłabionych sił i odporność na działanie szkodliwych czynników. Zdolność do regeneracji po urazach psychicznych[1][2].

Pojęcie odnosi się również do społeczności (lokalnych i większych), całych państw lub regionów i ich reakcji na znane lub nieznane zdarzenia o różnej gwałtowności i skali[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rick Hanson, Forrest Hanson: Rezyliencja Jak ukształtować fundament spokoju, siły i szczęścia (oryg. Resilient. How to Grow an Unshakable Core of Calm, Strength and Happiness). Anna Sawicka-Chrapkowicz (tłum.). 2018. ISBN 978-83-748-9762-4. (znak.com.pl)
  2. Rick Hanson, tłumaczenie: Anna Sawicka-Chrapkowicz: Szczęśliwy mózg. Wykorzystaj odkrycia neuropsychologii, by zmienić swoje życie. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2016, s. 254 ss. ISBN 978-83-7489-678-8.
  3. dir. Noeleen Heyzer, Shamika Sirimanne, dir. Information and Communications Technology and Disaster Risk Reduction Division i inni: Theme Study on Building Resilience to Natural Disasters and Major Economic Crises (ang.). W: Raport [on-line]. UN ESCAP, kwiecień 2013. s. 254 ss. [dostęp 2019-08-27]. (Box I-3: Definitions of resilience)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Curtis W, Cicchetti D, Badania biologii molekularnej 2003
  • Gałkowski T.: Zdrowa szkoła i wychowanie dla głuchych (referat wygłoszony na międzynarodowej konferencji naukowej nt."Zdrowa szkoła – Zdrowy uczeń", Lublin 2007

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]