Roman Orłowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
29 grudnia 1915 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
17 grudnia 1986 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1939–1963 |
Formacja |
|
Stanowiska |
komendant KW MO w Rzeszowie, |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Roman Orłowski, właśc. Roman Grosser Hojzer (ur. 29 grudnia 1915 we wsi Bodziaczów[1] na Wołyniu, zm. 17 grudnia 1986[2] w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, dąbrowszczak, podpułkownik Milicji Obywatelskiej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z żydowskiej rodziny Mateusza (Moszko) i Ireny (Ity). Był członkiem Komunistycznej Partii Hiszpanii (od 1938), PPR (od 1945), PZPR (od 1948). Brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii, jako Orłow od 24 stycznia do 9 lutego 1939 był komisarzem politycznym XIII Brygady Międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego. Po internowaniu we Francji i pozbawieniu polskiego obywatelstwa, w 1941 wyjechał do ZSRR. Od przełomu 1942 i 1943 służył w Armii Czerwonej. W sierpniu 1944 został skierowany do Ludowego Wojska Polskiego, skąd już we wrześniu tego roku przeszedł do MO[3]. 12 września 1944 objął stanowisko kierownika Wydziału Personalnego KW MO w Rzeszowie, a 7 kwietnia 1945 został mianowany zastępcą komendanta KW MO w Rzeszowie ds. operacyjnych. Od 9 sierpnia 1945 pełnił obowiązki komendanta KW MO w Rzeszowie, od 1 lipca 1947 był komendantem KW MO w Rzeszowie. Od 7 kwietnia 1945 do 31 grudnia 1947 brał udział w walce z bandami i reakcyjnym podziemiem. 15 kwietnia 1948 został komendantem KW MO we Wrocławiu. Od 1 lutego 1952 do 14 grudnia 1954 kierował Oddziałem IV KG MO w Warszawie. W okresie od 14 grudnia 1954 do 30 czerwca 1963 nadal służył w MO. Równocześnie z pracą w milicji udzielał się politycznie, był członkiem egzekutywy KW PPR w Rzeszowie (1945–1948), egzekutywy KW PZPR w Rzeszowie (1948–1949) i egzekutywy KW PZPR we Wrocławiu (1949–1952)[4].
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 41-3-2)[2].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 października 1945)[5]
- Złoty Krzyż Zasługi (4 października 1946)[6]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-12-20] .
- ↑ a b Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2019-12-20] .
- ↑ Dr Krzysztof Kaczmarski, Pogrom, którego nie byłoDodatek Historyczny IPN 6/2008 (13), 27 czerwca 2008
- ↑ Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-12-20] .
- ↑ M.P. z 1945 r. nr 44, poz. 109 „za działalność w konspiracji, udział w walkach partyzanckich i za zasługi w organizowaniu służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej”.
- ↑ M.P. z 1947 r. nr 23, poz. 50 Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 4 października 1946 r. o odznaczeniach.