Rząd Sada al-Haririego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rząd Saada Haririego – rząd jedności narodowej Republiki Libańskiej, funkcjonujący od listopada 2009 do stycznia 2011.

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

27 czerwca 2009 prezydent Michel Sulaiman desygnował Saada Haririego, przywódcę Al-Mustaqbal i Sojuszu 14 Marca na stanowisko Prezesa Rady Ministrów. Nominację zatwierdził w głosowaniu parlament[1]. Hariri podjął rozmowy z opozycyjnym Sojuszem 8 Marca, mające na celu stworzenie wspólnego rządu jedności narodowej. Po trzech miesiącach negocjacji, 7 września 2009 przedstawił prezydentowi skład swojego gabinetu. Hezbollah i jego sojusznicy odrzucili zaproponowany przez Haririego skład rządu, dlatego też 10 września 2009 zrezygnował on z dalszej misji tworzenia gabinetu[2], jednak 16 września prezydent Sulaiman ponownie desygnował go na stanowiska premiera[3]. 7 listopada 2009, po kolejnych rundach negocjacji koalicja Haririego zawarła porozumienie z opozycją, przewidujące podział władzy i wspólny rząd[4].

9 listopada 2009 prezydent zatwierdził nowy gabinet, w skład którego weszło 30 ministrów, 15 z Sojuszu 14 Marca, 10 z opozycji i 5 mianowanych przez prezydenta. Zgodnie z niepisaną zasadą konfesjonalizmu w rządzie znalazła się równa liczba muzułmanów i chrześcijan (po 6 maronitów, sunnitów i szyitów, 4 prawosławnych, po 3 druzów i grekokatolików oraz 2 Ormian). Członkami gabinetu zostały także 2 kobiety[5][6][7]. 10 grudnia 2009 gabinet Saada Haririego uzyskał wotum zaufania, zdobywając 122 głosy poparcia w 128 osobowym Zgromadzeniu Narodowym[8].

Upadek[edytuj | edytuj kod]

12 stycznia 2011 roku ministrowie związani z Sojuszem 8 Marca i prezydentem Michelem Sulaimanem opuścili rząd jedności narodowej, który upadł[9].

 Osobny artykuł: Protesty w Libanie (2011).

25 stycznia 2011 r. prezydent Libanu powierzył misję sformowania nowego rządu Nażibowi Mikatiemu, popieranemu przez Hezbollah i jego sojuszników.

 Osobny artykuł: Rząd Nażiba Mikatiego (2011).

Skład[edytuj | edytuj kod]

Stanowisko Imię i nazwisko Stanowisko Partia
Przedstawiciele prezydenta
Min. spraw wewnętrznych Ziad Baroud Katolik-Maronita      niezależny
Min. obrony i wicepremier Elias Murr Prawosławny      niezależny
Sekretarz stanu Adnan al-Kassar Sunnita      niezależny
Sekretarz stanu Adnan as-Sajjid Hussejn Szyita      niezależny
Sekretarz stanu Mona Ofeisz Prawosławna      niezależna
Sojusz 14 Marca
Premier Saad Hariri Sunnita      Strumień Przyszłości
Min. finansów Raja Haffar al-Hassan Sunnitka      Strumień Przyszłości
Min. środowiska Mohammad Rahhal Sunnita      Strumień Przyszłości
Min. edukacji Hassan Mneimneh Sunnita      Strumień Przyszłości
Min. ekonomii i handlu Mohammad Safadi Sunnita      Blok Trypolijski
Min. sprawiedliwości Ibrahim Nadżdżar Prawosławny      Siły Libańskie
Min. kultury Salim Wardeh Katolik-Melchita      Siły Libańskie
Min. spraw socjalnych Salim Sayegh Katolik-Maronita      Kataeb
Sekretarz stanu Jean Ogassapian Prawosławny Ormianin      Ramgavar
Min. robót publicznych i transportu Ghazi al-Aridi Druz      Socjalistyczna Partia Postępu
Min. ds. uchodźców Akram Szihajeb Druz      Socjalistyczna Partia Postępu
Sekretarz stanu Wael Abu Faour Druz      Socjalistyczna Partia Postępu
Min. pracy Butrus Harb Katolik-Maronita      niezależny
Min informacji Tarek Mitri Prawosławny      niezależny
Sekretarz stanu Michel Faraon Katolik-Melchita      niezależny
Sojusz 8 Marca
Min. turystyki Fadi Abboud Katolik-Maronita      Wolny Ruch Patriotyczny
Min. energii i wody Dżubran Bassil Katolik-Maronita      Wolny Ruch Patriotyczny
Min. telekomunikacji Szarbel Nahhas Katolik-Melchita      Wolny Ruch Patriotyczny
Sekretarz stanu Jusef Saadeh Katolik-Maronita      Marada
Min. przemysłu Abraham Dedejan Protestant (Ormianin)      Dasznak
Min. spraw zagranicznych Ali Hussein al-Szami Szyita      Amal
Min. sportu i młodzieży Ali Hussein Abdallah Szyita      Amal
Min. zdrowia Mohammad Dżawad Chalife Szyita      Amal
Min. rolnictwa Hussein Hadżdż Hassan Szyita      Hezbollah
Min. ds. reformy administracji Mohammed Fneisz Szyita      Hezbollah

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hariri named as Lebanon's new PM (ang.). BBC News, 27 czerwca 2009. [dostęp 2011-07-24].
  2. Hariri zrezygnował z misji tworzenia rządu (pol.). rp.pl, 10 września 2009. [dostęp 2011-07-24].
  3. Hariri given second chance to form government (ang.). France24, 16 września 2009. [dostęp 2011-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-30)].
  4. Opposition agree to join Hariri's national unity government (ang.). France24, 7 listopada 2009. [dostęp 2017-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-11)].
  5. Saad Hariri's First Government Announced (ang.). naharnet.com, 9 listopada 2009. [dostęp 2011-07-24].
  6. Lebanon finally forms government (ang.). BBC News, 10 listopada 2009. [dostęp 2011-07-24].
  7. Lebanon’s new Government (ang.). [dostęp 2011-07-25]
  8. PM Hariri’s Cabinet wins the Vote of Confidence (ang.). yalibnan.com, 11 grudnia 2009. [dostęp 2011-07-24].
  9. Lebanon's unity government collapses (ang.). www.guardian.co.uk, 12 stycznia 2011. [dostęp 2011-07-24].