Rzepka (wiersz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rzepka wiersz Juliana Tuwima[1] pierwsze wydanie książkowe miało miejsce w 1938 roku[2], inspirowany bajką rosyjską[3][4].

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Wiersz opowiada o dziadku, który posadził w ogrodzie rzepkę i nie potrafi jej sam wyrwać. W każdej zwrotce prosi on o pomoc kolejną osobę lub zwierzę, m.in. babcię, wnuczka, psa, kota czy kurę, którzy dołączają jedno po drugim do łańcucha pomocników. Za każdym razem wszystkie biorące udział w wyrywaniu rzepki postacie są wyliczane, począwszy od dziadka, a rozrastająca się lista stanowi główne źródło komizmu wiersza. W końcu rzepka zostaje wyrwana i wszyscy po kolei upadają, co jeszcze raz pozwala na wyliczenie.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Wiersz zbudowany jest z 10 zwrotek, które wydłużają się o jeden wers wraz z każdą przybywającą postacią. W wierszu występuje refren, który powtarza się regularnie:

Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Pocą się, sapią, stękają srogo,
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Co tworzył Julian Tuwim? (pol.). [dostęp 2014-06-06].
  2. Pozycja 23. http://www.tuwim.org/index.php?s=13
  3. Julian Tuwim: Wiersze dla dzieci. Warszawa: Nasza księgarnia, 1987. ISBN 83-10-08050-6.
  4. Klasyka: Rzepka. bajkochlonka.pl. [dostęp 2021-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-09)].