Przejdź do zawartości

Samotnik (gra logiczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Plansza do gry (wersja brytyjska)

Samotnik (również Solitaire, Peg solitaire, zakonniczka, Kapucyn) — gra logiczna rozgrywana przez jedną osobę na planszy mającej 33 lub 37 pól. Rzekomo powstała na rozkaz Ludwika XIV. Zyskała popularność we Francji w XVII wieku, później w innych krajach (w tym także w Polsce). Bardziej uproszczone gry były znane wcześniej w starożytnym Rzymie.

Celem gry jest zostawienie na planszy jak najmniejszej liczby pionków. Idealnym rozwiązaniem jest pozostawienie jednego pionka, najlepiej w centrum. Pionka bije się przeskakując go w pionie lub poziomie. Nie można poruszać się na ukos oraz nie można bić kilku pionków w jednym ruchu.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Lech Pijanowski, Wojciech Pijanowski: Encyklopedia Gry Świata według Lecha i Wojciecha Pijanowskich. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 978-83-01-14914-7.