Shinano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy okrętu. Zobacz też: rzekę Shinano.
Shinano
Ilustracja
Typ lotniskowiec
Historia
Stocznia Yokosuka
Położenie stępki 4 maja 1940
Wodowanie 8 października 1944
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 19 listopada 1944
Zatopiony 29 listopada 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 62 000 (62 995) ton
pełna: 70 755 (71 890) ton
Długość 266,0 m
Szerokość pokład startowy: 38,90 m
Zanurzenie normalne: 10,28 m
maksymalne: 11,67 m
Napęd
150 000 KM
Prędkość 27,0 węzłów[1]
Zasięg 7200 mil morskich przy prędkości 16 węzłów
Uzbrojenie
patrz w tekście
Wyposażenie lotnicze
do 120 samolotów.
Załoga 2400

Shinano (jap. 信濃 Shinano?) - japoński lotniskowiec z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W dniu 4 maja 1940 r. w stoczni w Yokosuka położono stępkę pod trzeci z kolei pancernik typu Yamato, który nazwano "Shinano". Okręty typu Yamato były największymi pancernikami, jakie kiedykolwiek zbudowano.

W związku z trudnościami z zaopatrzeniem i brakiem surowców w dniu 12 grudnia 1940 r. konstrukcję "Shinano" wstrzymano.

W 1942 r. podjęto decyzję, aby kontynuować budowę tego okrętu, lecz już jako lotniskowca. Zachowano jego podstawowe parametry – wyporność oraz wymiary, gdyż kadłub był prawie ukończony. Miejsce potężnej artylerii głównej i części opancerzenia zajęły zbiorniki paliwa o dużej pojemności oraz magazyny części zapasowych, gdyż okręt przeznaczony został jako centrum zaopatrzenia dla mniejszych lotniskowców. Duży, jednokondygnacyjny hangar o długości 168 m mógł pomieścić do 120 samolotów, jednak zakładano, że tylko od 40 do 50 będzie prowadzić działania bojowe z okrętu, reszta miała służyć do uzupełniania strat bojowych towarzyszących lotniskowców. Jednostka bojowa ulokowana była w dziobowej części okrętu, natomiast samoloty w transporcie miały swoje miejsce na rufie.

"Shinano" stał się największym lotniskowcem i jednocześnie, razem z "Yamato" i "Musashi", największym okrętem II wojny światowej. Podobną wyporność osiągnął dopiero 11 lat później amerykański lotniskowiec "Forrestal". Wodowanie "Shinano" nastąpiło w dniu 8 października 1944 r.

W dniu 19 listopada 1944 r. okręt został włączony w skład floty japońskiej. Wypłynął w swój pierwszy rejs, z Yokosuki do stoczni Kure, gdzie miało nastąpić jego ostateczne wyposażenie (m.in. zamontowanie drzwi grodzi wodoszczelnych) i przeszkolenie załogi. Na pokładzie wciąż było wielu robotników stoczniowych. W dniu 29 listopada 1944 r. na południe od wyspy Honsiu lotniskowiec "Shinano", płynący w osłonie niszczycieli, został zauważony przez amerykański okręt podwodny USS "Archerfish" (SS-311). Wystrzelił on w kierunku lotniskowca 6 torped, z których cztery trafiły w prawą burtę: trzy w śródokręcie, czwarta w część rufową. Spowodowało to narastający przechył okrętu, którego nie udało się już opanować. Pomimo prób holowania przez eskortujące niszczyciele, "Shinano" przewrócił się i zatonął. Chociaż lotniskowiec utrzymywał się na wodzie jeszcze przez kilka godzin po trafieniach, w wyniku paniki wśród niedoświadczonych marynarzy i robotników, a także z powodu niesprawności systemów ratowniczych okrętu poniosła śmierć większość załogi.

Dane techniczno-taktyczne oraz wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • Wymiary:
    • wysokość: 24,81 m
  • Opancerzenie:
    • burty: 158 – 398 mm
    • pokład: 76 – 227 mm
  • Uzbrojenie:
    • obronne:
      • 16 dział przeciwlotniczych 127 mm Typ 89 L/40
      • 145 działek przeciwlotniczych 25 mm L/60 Typ 96 L/60
      • 22 przeciwlotnicze karabiny maszynowe kal. 13 mm
      • 12 wyrzutni niekierowanych przeciwlotniczych pocisków rakietowych kal. 120 mm
    • lotnicze:
      • 20 samolotów myśliwskich Mitsubishi A6M (w tym 2 rezerwy)
      • 20 samolotów torpedowych Aichi B7A Ryusei (w tym 2 rezerwy)
      • 7 samolotów rozpoznawcze Nakajima C6N Saiun (w tym 1 rezerwy)
      • Okręt mógł przenosić do 120 samolotów, z czego większość miała służyć do uzupełniania strat bojowych towarzyszących lotniskowców
  • Załoga: 2400

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 28 węzłów wg: Steve Crawford "Pancerniki i lotniskowce", Bellona, Warszawa 2010

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Zalewski: Lotniskowce II wojny światowej cz. I. Warszawa: Lampart, 1994, s. 160-165. ISBN 978-83-9012-735-4.
  • Grzegorz Barciszewski: Okręty lotnicze Japonii. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 2000, s. 86-87. ISBN 83-7219-092-5.
  • Bogusław Wołoszański: Encyklopedia II wojny światowej. T. II. Warszawa: Amber, 1997, s. 194. ISBN 83-7169-309-5.