Sieć o izolowanym punkcie neutralnym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sieć o izolowanym punkcie neutralnym (ang. isolated neutral system) - jest to sieć w której nie ma żadnego połączenia punktu neutralnego z ziemią poza uziemieniem punktu gwiazdowego pierwotnych uzwojeń przekładników napięciowych. Prąd zwarcia z ziemią w takiej sieci wynika z admitancji doziemnych pracujących w niej linii. Ten sposób pracy punktu neutralnego spotyka się głównie w sieciach średniego napięcia. Do tego typu sieci zaliczamy też przypadki kiedy punkt neutralny połączony jest z ziemią przez ogranicznik przepięć lub bardzo dużą impedancję, która umożliwia przepływ niewielkiego prądu dla celów pracy zabezpieczeń lub pomiarów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Musiał E.: Sposób uziemienia punktu neutralnego sieci. Biul. SEP INPE „Informacje o normach i przepisach elektrycznych”, 2004, nr 63, s. 72-76.
  • Lorenc J.: Admitancyjne zabezpieczenia ziemnozwarciowe, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, Poznań 2007.