Przejdź do zawartości

Sierpotymalek cienkodzioby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sierpotymalek cienkodzioby
Rimator malacoptilus[1]
Blyth, 1847
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

dżunglaki

Rodzaj

Rimator

Gatunek

sierpotymalek cienkodzioby

Synonimy
  • Napothera malacoptila (Blyth, 1847)[2]
Podgatunki
  • R. m. malacoptilus Blyth, 1847
  • R. m. pasquieri Delacour & Jabouille, 1930
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Sierpotymalek cienkodzioby[4], tymalek długodzioby[5] (Rimator malacoptilus) – gatunek małego ptaka z rodziny dżunglaków (Pellorneidae).

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Systematyka gatunku niejasna. Tradycyjnie umieszczany w rodzaju Rimator[4][5][6], ale obecnie większość autorów synonimizuje ten rodzaj z Napothera[2][7][8][9]. Podgatunek pasquieri obecnie zwykle traktowany jest jako odrębny gatunek[2][7][8][9][10], ale autorzy Kompletnej listy ptaków świata nadal klasyfikują go jako podgatunek[4].

Zasięg występowania

[edytuj | edytuj kod]

Sierpotymalek cienkodzioby występuje w zależności od podgatunku[2][4]:

  • R. malacoptilus malacoptilussierpotymalek cienkodzioby – Himalaje od północno-wschodnich Indii do południowych Chin;
  • R. malacoptilus pasquierisierpotymalek białogardły – północno-zachodni Wietnam.

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 11–12 cm; masa ciała 18–21 g[6]. Obie płcie są do siebie podobne[6].

Status zagrożenia

[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2008 roku uznaje sierpotymalki cienkodziobego i białogardłego za osobne gatunki. Sierpotymalek cienkodzioby uznawany jest za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Jego liczebność nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj rzadki, a jego populacja maleje[3]. Sierpotymalek białogardły jest klasyfikowany jako gatunek zagrożony (EN – Endangered). Liczebność jego populacji szacuje się na 500–5000 dorosłych osobników, a jej trend oceniany jest jako spadkowy[11].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Rimator malacoptilus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2025-12-08]. (ang.).
  3. a b BirdLife International, Napothera malacoptila, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2025-2 [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  4. a b c d Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pellorneidae Delacour, 1946 - dżunglaki - Smaller babblers (wersja: 2024-01-09). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-12-08].
  5. a b P. Mielczarek & W. Cichocki, Polskie nazewnictwo ptaków świata, „Notatki Ornitologiczne”, Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999, s. 291.
  6. a b c N. Collar, C. Robson: Family Timaliidae (Babblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 211. ISBN 84-96553-42-6. (ang.).
  7. a b HBW and BirdLife International, Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world. Version 10 [online], październik 2025 [dostęp 2025-12-08].
  8. a b AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025, 2025, DOI10.2173/avilist.v2025 (ang.).
  9. a b Clements i inni, The eBird/Clements Checklist of Birds of the World: v2025 [online], 2025 [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  10. N. Collar. A partial revision of the Asian babblers (Timaliidae). „Forktail”. 22, s. 85–112, 2006. (ang.). 
  11. BirdLife International, Napothera pasquieri, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2025-12-08] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]