Sinus Iridum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sinus Iridum

Sinus Iridum (łac. Zatoka Tęcz(y)) – wylew lawy bazaltowej w północno-zachodniej części Mare Imbrium na Księżycu. Zatoka ta została odkryta w 1679 roku[1]. Nazwa Iridum została nadana przez włoskiego astronoma Giovanniego Riccioli[2].

Sinus Iridum znajduje się na północno-zachodnim brzegu widocznej strony Księżyca[1]. Średnica zatoki wynosi 236 km. Jej centrum znajduje się na współrzędnych: 44,1°N, 31,5°W.

Nazwa zatoki wraz z kilkoma innymi znalazły się w płycie Imagined Oceans[3].

Przypisy

  1. a b Sinus Iridum w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
  2. Księżyc Ziemi (pol.). wszechswiatinfa.fm.interiowo.pl. [dostęp 2016-05-10].
  3. Imagined Oceans (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2016-05-10].