Skala MSK

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skala MSK (skala Miedwiediewa-Sponheuera-Karnika[1]) – skala stopnia intensywności fali wstrząsowej trzęsienia ziemi, opracowana w 1964 roku i używana w Indiach, Izraelu, i krajach byłego ZSRR. Skala MSK pozwala wyrazić wzbudzenie dynamiczne spowodowane wstrząsem sejsmicznym jako ekwiwalentne obciążenie poziome, którego wartość uzależniona jest wprost od wartości przyspieszenia podłoża.

Stopień Przyspieszenie drgań
podłoża [mm/s²]
Opis drgań
1 5-12 niezauważalne
2 12-25 bardzo lekkie
3 25-50 lekkie
4 50-120 umiarkowanie silne
5 120-250 dość silne
6 250-500 silne
7 500-1000 bardzo silne
8 1000-2000 niszczące

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Intensywność, Magnituda, Energia. Instytut Geofizyki Polskiej Akademii Nauk, Zakład Sejsmologii i Fizyki Wnętrza Ziemi. [dostęp 31-08-2014]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-26)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]