Pazurozębiełek cejloński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Solisorex pearsoni)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pazurozębiełek cejloński
Solisorex pearsoni[1]
Thomas, 1924
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina zębiełki
Rodzaj pazurozębiełek
Gatunek pazurozębiełek cejloński
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg

Pazurozębiełek cejloński[3] (Solisorex pearsoni) – gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy opisany przez O. Thomasa w 1924 roku pod nazwą Solisorex pearsoni[4]. Jako miejsce typowe autor wskazał Hakgalę, w pobliżu Nuwara Elija, w Prowincji Środkowej w Sri Lance[4]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Solisorex opisanego również przez O. Thomasa w 1924 roku[4].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Solisorex pearsoni Thomas, 1924

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Jest gatunkiem endemicznym dla Sri Lanki. Występuje w subtropikalnych lub tropikalnych lasach deszczowych na wys. 1100-1850 m n.p.m.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Mały ssak o dł. ciała 125-134 mm i ogona 59-66 mm. Miękkie futro jest koloru szaro-brązowego, spód ciała jest nieco jaśniejszy. Głowa o długim pysku. Uszy są małe i ledwo widoczne. Uzębienie o słabo rozwiniętych przednich siekaczach. Stopy są brązowe i wyposażone w długie pazury. Tryb życia, zachowanie godowe i rozród są nieznane.

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii zagrożony EN[2]. Głównym zagrożeniem dla tych ssaków jest utrata siedlisk na skutek działalności człowieka.

Przypisy

  1. Solisorex pearsoni, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Solisorex pearsoni. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-10]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 68. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. 4,0 4,1 4,2 O. Thomas. A new genus and species of shrew from Ceylon. „Spolia Zeylanica”. 13, s. 94, 1924 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Solisorex pearsoni. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-08-10]