Stanisław Dobrzański (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Dobrzański
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1949
Hrubieszów
Minister obrony narodowej
Okres od 5 stycznia 1996
do 31 października 1997
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Zbigniew Okoński
Następca Janusz Onyszkiewicz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Dobrzański (ur. 22 marca 1949 w Hrubieszowie) – polski polityk, były minister obrony narodowej.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Był etatowym pracownikiem Związku Młodzieży Wiejskiej. Działał też w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym, m.in. jako członek głównego sądu partyjnego. W latach 1982–1985 sprawował funkcję wicedyrektora Biblioteki Narodowej w Warszawie. W 1985 objął stanowisko dyrektora departamentu w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Po 1989 kierował warszawskim oddziałem Banku Cukrownictwa. Został działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Od 1993 do 1996 był podsekretarzem stanu w Urzędzie Rady Ministrów i sekretarzem Komitetu Spraw Obronnych Rady Ministrów. Od 5 stycznia 1996 do 31 października 1997 sprawował urząd ministra obrony narodowej w rządach Józefa Oleksego i Włodzimierza Cimoszewicza.

W latach 2001–2006 pełnił funkcję prezesa zarządu Polskich Sieci Elektroenergetycznych.

W 1998 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]